Πρεπει να ημουν γυρω στα 17 δλδ το πολυ μακρινο 1988,θυμαμαι στα καφε και στεκια που συχναζαμε μια παρεα 30ρηδων που οι μισοι ηταν πορτιερηδες και οι αλλοι μισοι σφιχτες (μελος της παρεας αν και περιφερειακος ηταν και ενας προπονητης μου στην πυγμαχια) που ειχαν (τα μελη της παρεας εννοω) το υφακι γ@μαμε και δερνουμε....λογικο θα με πεις καθοτι ηταν χωμενοι στην νυχτα,φραγκατοι κτλ
Στην παρεα τους διαφορες κοπελες,οι περισσοτερ��ς ειτε νεαρα κοριτσια γυρω στα 20 �� κατι μιλφς με χρημα.
Μαζι τους και 2 νεαρα κοριτσια που ηταν το αντιστοιχο ινστα-ξεκωλο της σημερινης εποχης.Ομορφες,προκλητικα ντυμενες και η μια με ιδιαιτερα προκλητικη συμπεριφορα τσαμπουκα...ειχε θυμαμαι τσαμπουκαλευτει με αλλη κοπελα για μια καρεκλα στο καφε και γενικα ειχε στυλακι γαμαω και δερνω οπως οι τυποι που την κυκλοφορουσαν....φυσικα γαμαω κ δερνω με ξενα αρχιδια καθοτι ηταν 1,60 και 50 κιλα αλλα τεσπα...
Απο τον προπονητη μου εμαθα πως "καλα μλκες ειναι,τις σερνουν δεξια κ αριστερα και ειναι ανηλικα...πρεπει να ειναι 15 η μια 16 η αλλη...μεγαλα π...τ��νακια,τους εχω πει να κοψουν απο τις μικρες μην βρουνε κανα μπελα"
2η περιπτωση: Πριν καμμια 15αρια χρονια στο γυμναστηριο.Ερχοταν 2 ξεκωλακια ντυμενα λες και μολις ειχαν τε��ειωσει γυρισμα τσοντας.Μιλουσαν για πουτσες,αφηναν σεξουαλικα υπονοουμενα κτλ κτλ
Και φυσικα εκαναν οτι περνουσε απο το χερι τους για να προκαλεσουν τους σφιχτες που τις περιτριγυριζαν σαν τις μυγες τα 💩. Σε μια φαση μια απο τις 2 τσακωθηκε με γυμναστρια που δουλευε στο γυμναστηριο οταν η τελευταια της εκανε παρατηρηση να μην αφηνει τα βαρακια στο πατωμα.Οταν υψωθηκαν οι τονοι η γυμναστρια τα πηρε και της ειπε "ρε μλκσμενο σκασε μην παρω τους γονεις σου και ερθουν να σε μαζεψουν"....με τα πολλα μαθαμε πως τα 2 ξεκωλακια ηταν 14 ετων....δεν κανω πλακα! 14!!!!
---> Καταληκτικο συμπερασμα?
Τα διαφορα κορασια με την προχωρημενη για την ηλικια τους συμπεριφορα,ντυσιμο κτλ δεν ειναι σημερινο φαινομενο.
Ισως τωρα ειναι πιο εμφανες λογω ΜΚΔ αλλα παντα υπηρχε...ακομα και σε εποχες οπως τα 50s και 60s που καποιοι αφελως θεωρουν πως επικρατουσε ταξης και ηθικη...παπ@ρια...
----> Τελος η #Μυρτώ επεσε θυμα των επιλογων της,ηταν νεα,παρασυρθηκε και πληρωσε το τιμημα με τον πιο ασχημο τροπο.
Το να βριζετε χυδαια δεν εξυπηρετει τιποτα και ειναι τερμα λαθος.
Αντιλαμβανομαι οτι ενα μερος της οργης καποιων οφειλεται στις οσες φεμεν μλκιες εχουμε διαβασει και στην μισανδρη προπαγανδα που μας θελει ολους "κτηνη και βι@στες" και στα 2 μετρα και 2 σταθμα οπου οταν γυναικα εγκληματει σπευδουν φεμεν και λευκοι ιπποτες να την "αθωωσουν" γιατι "φταιει η πατριαρχια" αλλα μερος της οργης καποιων αλλων προς την νεκρη Μυρτω εχει αλλα κινητρα που δεν εχουν να κανουν με την αντιμετωπιση της μισανδρικης παρανοιας και των φεμεν.
Αλλο κραζω τις φεμεν και α��λο μισω ολες τις γυναικες επειδη δεν μου καθετε καμμια...
Κυκλοφορούσαν φήμες ότι ήταν άπληστος και ζούσε εις βάρος των άλλων. Αυτός ήταν μόνο 27 ετών και εκείνη 47. Σοβαρά άρρωστη, άτριχη, χωρίς δόντια και σχεδόν χωρίς φωνή. Αλλά εκείνος τη φρόντιζε τρυφερά: την τάιζε με κουτάλι και την κουβαλούσε στον κήπο για να μπορεί να αναπνέει
Βλέπω δήλωση Γονίδη "πήγα στον καλύτερο ψυχολόγο της Αθήνας κι όταν τελειώσαμε μου ζήτησε ο ίδιος συμβουλές" και θυμήθηκα που κλείστηκα έξω, φώναξα κλειδαρά, πάλευε ο έρμος να ανοίξει την πόρτα και τελικά την άνοιξα εγώ. Τον λυπήθηκα όταν είδα το ύφος του και δεν του πήρα λεφτά.
μου είπε να ��ην τη ξαναενοχλήσω και έτσι δεν τη ξαναενόχλησα αλλά μετά μου είπε ότι την ενόχλησε που δεν την ξαναενόχλησα και της είπα ότι δεν ήθελα να ενοχλήσω και μου λέει είσαι βλαμμένο; ξερωγω, μπερδεύτηκα
Όταν πήγαινα στα νήπια η δασκάλα μας (�� μάνα μου 😒) με έβαλε στην παράσταση να κάνω τον βράχο
Μου έριξε ένα μαύρο πανί και έμεινα εκεί ακίνητος.
Η μάνα μου πριν λίγο
- Είδες τον τελικό στο Αμερικανικό ποδόσφαιρο που ντύθηκαν οι άλλοι γκαζόν ;
ΗΜΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΉ ΜΟΥ
Αυτό που συμβαίνει έξω από το NYNN (το private club του Hilton) είναι απλά απαράδεκτο. Παρκαδόροι βάζουν Range Rover & GLC στο δρόμο διπλό- & τριπλό-παρκαρισμένα, κλείνοντας τη μισή πρόσβαση στη Β. Σοφίας. Αγαπητέ κύριε @chrisochoidis, (και) αυτά προκαλούν κρίση εμπιστοσύνης.
Υπάρχει αναμφισβήτητα μεγάλη φτήνια στο ελληνικό ίντερνετ αλλά υπάρχει και ταλέντο, από αυτά που επισκέπτονται συχνά πυκνά την πραγματικότητα σου μέσα από μια ροή θόρυβου, αλγόριθμων και κλικς.
Κάντε ένα pause σε ένα οποιοδήποτε βίντεο της Έλενας Χαραλαμπούδη και παρατηρήστε την εικόνα. Το ντύσιμο, τα αξεσουάρ, το βάψιμο, τα έπιπλα, ο χώρος, τα αντικείμενα, το κάθε τι έχει την σημασία του, λειτουργεί μέσα στην σκηνή που συχνά δεν κρατά ούτε μερικά δευτερόλεπτα, και παίζει τον ρόλο του.
Η Χαραλαμπούδη έχει οικοδομήσει πολύ προσεχτικά ένα μικρό παράλληλο σύμπαν που κινείται παράλληλα με την δική μας εξίσου μικρή πραγματικότητα, και που κατοικείται από καλοδουλεμένες περσόνες, γνώριμες σε όλες και όλους μας, που αναπνέουν και λειτουργούν με συνέπεια. Το σύμπαν αυτό η Χαραλαμπούδη το κουβαλά συνεχώς μέσα της, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ζωής και της σκέψης της η δουλειά της, κάθε στιγμή της καθημερινότητας της αποτελεί πιθανό υλικό που ξεδιαλέγει και τοποθετεί στην δημιουργία της.
Οι περσόνες της καλοδουλεμένες με πολλά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα φακελώνει, τα εξελίσσει, τις χτίζει σαν γλύπτης και τις αφήνει πάντα ανθρώπινες και αναγνωρίσιμες, άντε πες με ένα μικρό τσάκ υπερβολής πάντα όμως μετρημένο. Το γνωρίζει και το αγαπά το φύλο της η Χαραλαμπούδη, με τα καλά και τα κακά του, είναι συμβιβασμένη με αυτά και μεταφέρει με ειλικρίνεια τις ιστορίες που έχει να διηγηθεί για αυτό, και αυτό αποτελεί τεράστιο συστατικό της επιτυχίας της.
Μα πάνω από όλα είναι οι μικρές λεπτομέρειες που κάνουν την διαφορά, δίνει τεράστια σημασία σε αυτές η Χαραλαμπούδη, που θυμίζει με το μεράκι της τους καλλιτέχνες μια άλλης εποχής που πρακτικά έκαναν τα πάντα μόνοι τους. Ακόμα και την τοποθέτηση προϊόντων δεν την κάνει πρόχειρα, την υφαίνει μέσα στην ιστορία, την τσαλακώνει όσο πρέπει με σεβασμό και στις δύο πλευρές και την χρησιμοποιεί για να βγάλει γέλιο. Σαν τον Βέγγο που του πέφτει το χαρτί υγείας στο κεφάλι και ρωτά σαν το κοιτά «τι σόφτεξα;».
Κάπως έτσι την φαντάζομαι την Χαραλαμπούδη, να τρέχει σαν τον Βέγγο για να δομήσει και να φροντίσει το σύμπαν της αυτό πο�� συχνά με κάνει να χαμογελάω λίγο πριν γελάσω με την καρδιά μου.
Ρε πατέρα τον ρωτάω, αν στα είχε φέρει αλλιώς �� ζωή, θα παντρευόσουν δεύτερη φορά, ναι μου λέει, αλλά μία κωφάλαλη, ακούει η μάνα μου από μέσα και φωνάζει, κι εγώ θα παντρευόμουν ξανά, αλλά έναν από ορφανοτροφείο και κάπως έτσι ζουν αγαπημένοι σχεδόν 59 χρόνια.
Όταν ήσουν μικρός η μάνα σου έλεγε «όταν παντρευτείς θα έχεις το δικό σου σπίτι και θα κάνεις ό,τι θέλεις»
Όταν πια παντρεύεσαι η γυναίκα σου λέει «εδώ δεν είναι το σπίτι της μάνας σου να κάνεις ό,τι θέλεις»
Παντού ψέμα