isterdim ki, insanlarla kurduğumuz bağlar bir akşamüstü rüzgarı gibi hafif olsun. tereddütsüz, hesapsız ve berrak. birbirimize güvendiğimizde içimizde kırgınlıklar değil, yeşil bir bahçenin ferahlığı filizlensin ve geriye sadece güzel bir tebessüm kalsın.
“eger bir sey size aitse, tamamen sizin icinse, yonunu bir sekilde hep size cevirir. kimse kendine ait olanla vedalasamaz. kimse kendisinin olani arkasinda birakamaz. sizin icin olan hep sizinle kalacaktir.”
Benim için birini sevmek, ona rastlamanın değerini bilmektir. Çünkü insan kısacık hayatında yüzlercesine rastlayamaz, rastlamamalı da. Birinden diğerine koşmamalı. Birine rastlamış olmanın değerini bilmeli. Benim için sevgi bu demek; ona rastlamış olmaya dair şükran duygusu.