千明

藤原 千明 | Fujiwara Chiaki | 2年

[千明 @chiakirkm]

📍 #RKM_COMMU

☆—————-——-藤原千明
☆—————誠銀杏高校
☆———--2年

“หวังว่าพรุ่งนี้จะไม่เดินชนใครนะ..”

doc : https://t.co/tJH4Wm49rt

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii ได้ยินแล้วก็ส่ายหัวทันที

“ฉัน— ให้รุ่นพี่ไว้น่าจะดีกว่านะคะ”

ไม่ดีหรอก เกรงใจ..

“ถ้ายังไงอัพเดทเจ้าหมาให้ฉันหน่อยได้มั้ยคะ ถ้าแบบว่ารุ่นพี่ส่งคืนคุณเจ้าของไปแล้วทำนองนั้น..”

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “รับพรุ่งนี้สินะคะ”

เธอยิ้มดีใจให้กับชิโร่ เอ๊ย ชื่ออะไรนะ โทฟุน้อยที่จะได้กลับบ้านแล้ว ก่อนจะหุบยิ้มลง

“แล้ววันนี้..ล่ะคะ..?”

มองตารุ่นพี่ปริบๆ จะทิ้งไว้ตรงนี้หรอคะรุ่นพี่

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “ไม่โกรธจริงๆ ใช่มั้ยคะ”

พอได้ยินแบบนั้นเธอก็ยิ้มตามออกมาก่อนจะพลิกดูปลอกคอของเจ้าหมาว่ามีช่องทางติดต่อของเจ้าของอยู่รึเปล่า

“เหมือนจะมีเบอร์เจ้าของอยู่นะคะรุ่นพี่”

เธอดึงเสื้ออีกฝ่ายให้มาดูด้วย

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii พออีกคนหันหลับมาก็รู้สึกได้ว่าตัวเองหมดหนทางหนีแล้ว

”ฉัน.. ไม่ได้หลอกรุ่นพี่จริงๆ นะคะ😞“

แต่หมายถึงเรื่องแมวหรือเรื่องหมากันนะ

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “ร-รุ่นพี่ดูนั่นสิคะ!”

ชี้นกชี้ไม้ชี้ไปเรื่อย พยายามบ่ายเบี่ยงอยู่

“ตรงนั้นมีแมวด้วยล่ะค่ะ!”

แน่นอนว่าไม่มีหรอก

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii เธอแหวกขนของชิโร่ออกมาจนพบว่าชื่อที่แท้จริงของเจ้าหมาตัวนี้คือ..

“อ๊ะ.. ไม่ใช่ชิโร่แต่เป็นโทฟุเองหรอ”

แอบคิดในใจ เจ้าหมานี่ไม่ว่าจะเรียกว่าอะไรก็คงเห่าตอบสินะ

“ฉันเปล่าหลอกรุ่นพี่นะคะ!” ว่าแล้วก็ปล่อยโทฟุคืนสู่อิสรภาพ “ฉันแค่ไม่ชอบเวลาน้องหมาเลียต่างหากค่ะ”

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “รุ่นพี่ไม่รักชิโร่หรอคะ..”

จิอากิอุ้มเจ้าหมาน่าสงสารขึ้นมา <-ไม่รู้ไปหายกลัวตอนไหน ทั้งจิอากิและเจ้าหมาต่างส่งสายตาปิ๊งๆ ขอความเห็นใจใส่รุ่นพี่

ดูเหมือนเจ้าหมาสีขาวตัวนี้จะขนหนาพอสมควร พอเธออุ้มมาถึงได้รู้สึกว่ามีอะไรตรงคอ เป็นปลอกคอนี่เอง!?

“อ้ะ..เหมือนจะมีเจ้าของแล้วนะคะ..”

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “ถ้าไม่วิ่ง… อ๊ะ..!” มือของเธอประกบกันราวกับมีความคิดสุดล้ำเลิศอยู่

“รุ่นพี่รับชิโร่ไปเลี้ยงมั้ยคะ!?” ดูตัวเจ้าหมาจะชอบรุ่นพี่ซะด้วยสิ

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “อืมมม….”

เธอลากเสียงยาว ดูเหมือนว่ากำลังจะใช้ความคิดอยู่

“วิ่งหนีกันมั้ยคะ?”

ถึงจะดูเดจาวูหน่อยๆ แต่นี่ก็เป็นสิ่งเดียวที่เธอพอจะนึกออกได้ในตอนนี้..

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii พอได้ยินคำถามกลับ เธอก็นั่งนึกภาพอดีตกาลซักครู่

”ว่าจะมานอนเล่นนิดหน่อย แต่เหมือนจะเพลินไปหน่อยก็เลยดึกซะแล้วค่ะ..“

”แล้วก็เจอรุ่นพี่พอดี”

พูดจบประโยคเธอก็ยิ้มให้ก่อนจะหันไปมองหมาน้อย

“เราจะเอายังไงต่อกับชิโร่ดีคะ มันจะตามพวกเรามารึเปล่า..”

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii จิอากิหันไปมองเจ้าหมา แกฟ้องรุ่นพี่เรอะ ( •᷄ࡇ•᷅ )

“ถ้ารุ่นพี่ว่าแบบนั้น.. ฉันเชื่อแบบนั้นก็ได้ค่ะ“

เธอพูดจบก็แลบลิ้นใส่ชิโร่ เป็นการบ่งบอกว่าขอฝากเอาไว้ก่อนเถอะ แม้เธอจะไม่อยากแพ้หมาแต่ก็ไม่อยากเถียงสู้รุ่นพี่เลยยอมความตามที่อีกคนบอกไป

“ว่าแต่ทำไมรุ่นพี่กลับบ้านดึกหรอคะ“

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “ทำไงดีนะชิโร่“

”รุ่นพี่ไม่ให้ฉันชมล่ะ“

หันไปถามปรึกษาปัญหาชีวิตกับหมาน้อยแทน แน่นอนว่าเจ้าหมาก็ได้แต่มองตาเธอปริบๆ มันจะไปช่วยเธอตอบปัญหาได้ยังไงกัน..

“รุ่นพี่.. ชิโร่เมินฉันค่ะ“

พอเจ้าหมาไม่ตอบก็หันไปฟ้องรุ่นพี่อีกที

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “อะไรกันคะรุ่นพี่”

เธอหัวเราะออกมาเบาๆ หลังเห็นท่าทีอีกคน ไม่ชมก็หงอย พอชมกลับเขินซะงั้น

“อย่างงี้ต้องชมบ่อยๆ แล้วสินะคะรุ่นพี่จะได้หายเขิน”

เพราะว่าตัวเองไม่ใช่ฝ่ายเขินจึงแกล้งอีกฝ่ายเต็มที่

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “อ๊ะ— เอ๊ะ- ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ”

พออีกคนทำหน้าหงอยก็เริ่มรู้สึกผิดและเลิ่กลั่กขึ้นมา

“รุ่นพี่ยูคิจิก็..”

“น่ารักค่ะ”

แม้จะพูดชมอีกฝ่ายแต่กลับไม่มองหน้าคู่สนทนา กลับมองหน้าหมาน้อยตอนที่ชมรุ่นพี่แทน

“น่ารักแล้วก็ใจดีด้วยค่ะ“

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “ทั้งน่ารัก ใจดีแล้วก็ฉลาด”

“สุดยอดเลยนะคะน้องหมาตัวนี้”

เธอกล่าวชมขึ้นมาพร้อมใบหน้ายิ้มที่ยิ้มจนตาปริ

“ชิโร่”

“เก่งจังเลยน้า~”

จังหวะที่เหมือนจะชมรุ่นพี่กลับพูดชื่อน้องหมาขึ้นมาแทนซะงั้น ไม่ใช่ยูคิจิ เซย์จูโร่แต่เป็นชิโร่ต่างหาก

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “ไหนขอมือหน่อยได้รึเปล่าคะ“

จิอากิเคยเห็นทีวีที่ว่าน้องหมาสามารถเล่นขอมือได้ เธอจึงลองแบมือออกมาเพื่อขอมือของอีกฝ่ายพร้อมใบหน้ายิ้ม

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii จิอากิเห็นอีกฝ่ายยิ้มก็ยิ้มตาม

“รุ่นพี่เองก็เป็นน้องหมาหรอคะ”

เธอกล่าวแซวรุ่นพี่ที่พึ่งเห่าไป รู้สึกเอ็นดูขึ้นมา มือที่วางอยู่บนหัวนั้นจึงยังลูบต่อก่อนจะผละออกมาในเวลาไม่นาน

“น้องหมาตัวนี้ใจดีรึเปล่าคะ”

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii “อื้อ ประมาณนี้เลยค่ะ”

เห็นว่าความสูงน่าจะพอเหมาะแล้วจึงจับอุ้งหมาน้อยแตะหัวของรุ่นพี่เบาๆ 2-3ครั้ง

“เสร็จแล้วค่ะรุ่นพี่”

เสร็จแล้วก็ปล่อยมือออกจากหมาน้อย แล้วลูบหัวรุ่นพี่แทน เหมือนลูบหัวน้องหมาเลยจริงๆ

[千明 @chiakirkm]

@rkm_yuseii วินาทีที่รุ่นพี่หลับตาเธอก็คิดว่าถึงคราของเธอที่จะเอาคืนแล้ว แต่ว่าไม่กล้าอุ้มเจ้าหมาเลยนี่สิ..

จิอากิจึงพยายามแก้ปัญหา จับอุ้งเท้าน้องหมามาแตะๆ แทน แต่ว่าขาสั้นจึงถึงแค่บริเวณไหล่ของอีกฝ่ายเท่านั้น

“….”

“รุ่นพี่ก้มให้หน่อยได้มั้ยคะ”

ขอรบกวนอีกนิดหน่อยนะคะรุ่นพี่

[千明 @chiakirkm]

@Tsukiyo_RKM (เอ๊-56555555 เค้าจะรอดูนะคะ🫶🏻)