1 Şubat günü kedimi rutin bir kontrol ve iç parazit uygulaması için Çekmeköy vet çizmeli kedi veteriner kliniğine götürdüm. Soluk borusuna iç parazit hapı kaçırmışlar ve hayvan aşağıda nefes almak için çırpına çırpına korkudan idrarını kaçırarak vefat etmiş. ADALET İSTİYORUM
Dün akşam kapı çalındı baktım yan apartmandan biri öyle kedi beslerken falan selamlaştığımız. Rahatsız ettim ama dedi, buyrun dedim ; "bizim sokağa ev kedisi terk edildi patileri tüyleri bembeyaz çok korkuyor mama veriyorum kucağıma atlıyor inmemek için sarılıyor resmen biliyorum siz ilgileniyorsunuz hep hayvanlarla ona yuva bulabilir misiniz rica etsem" dedi. Geçici olarak almasını rica ettim, tamam kapalı bir balkonum var oraya koyabilirim ancak dedi.
Yuva bulalım mı bu kıza yardımcı olur musunuz arkadaşlar.
İstanbul
Kimse sormadı Teslamı. Arka iki bacağı ampute, terk edildi, klinikte çok mutsuz. Yuva bulabilmesi için daha ne olması lazım bilmiyorum. Ekstra bi bakıma ihtiyacı yok evin içinde engelsiz bi kediden farkı yok. Ona maddi manevi yetebilecek ömürlük ailesini arıyoruz. İSTANBUL
Henüz 1.buçuk yaşında ama iki kere satılmış. O'nu en son 5000 liraya satın alan kişi sokağa attı.
Yuva bulunmazsa, biliyorsunuz bu ırk sokak şartlarına fazla dayanamaz.
Hafif enfeksiyonu var ama asıl yarası yüreğinde. Yuvaya, en çokta sevilmeye, güvende hissetmeye ihtiyacı var.
Erkek, 1.buçuk yaşında.
İzmir Karabağlar.
Esenler çok acil durumdaki kedilere ilan‼️
Cins kedi yavrularıyka sokağa atılmış . Bi bodruma sığınmışlar . Yavruların tek gözü sorunlu , körleşme başlamış. 2.5-3 ay civarı olmuşlar . Yavruları teker teker yada hepsini biyere verebilirlerse anneyi kısırlaşmaya gönderebilirim yalnızca
Yardımcı olabilecek birileri var mıdır ??
İlan yayabilir misiniz.
+90542 554 20 59
Esenler İstanbul ‼️
Bebekler için geçici yuva bile olur. Zor durumdalar sokakta düzenli göz damlası damlatamıyormş kadın. Bırakacağım ilgilenmeyeceğim diyormuş.
Onu yıllardır tanırım. Arada bir bahçemizde belirir, yemeğini yer, bir hafta kadar görünür, sonra o meşhur sokak sessizliğine geri dönerdi. Özgürdü, mesafeliydi, gerçek bir sokak beyefendisiydi.
Ama son üç gündür bir şeyler değişti. Her gün tam saat 15:30’da kapımda belirmeye başladı. Bu kez yemek istemiyordu; incinmiş patisini bana doğru uzatıyor, sanki ‘Artık bitti, beni kurtar’ diyordu. Üç gün boyunca aynı saatte gelip o kapıda öylece bekleyince, çağrısını cevapsız bırakamadım ve kliniğe doğru yola çıktık.
Veteriner masasına yattığında, o 15 yılın izleri birer birer döküldü önümüze... Patisi incinmişti evet, ama sadece o değil; kulaklarındaki kıkırdaklar erimiş, ağzında tek bir dişi bile kalmamıştı. Yüzündeki her bir yara, sokaklarda hayatta kalmaya çalışırken aldığı bir nişaneydi.
Peki o ne mi yaptı? Bunca acıya, dişsiz bir ağza ve eriyen kulaklarına rağmen klinikte herkese kendini sevdirmeye çalıştı. O kadar yorulmuş ki sokaklardan, bir süre sonra veterinerin kucağında güvenle huzurlu bir uykuya daldı. Meğer bunca yıl sadece başını yaslayabileceği, ‘artık güvendesin’ diyecek bir kalp beklemiş.
Şu an İstanbul’da klinikte ama zamanımız tükeniyor. Tedavisi bitince ve sokağa tekrar dönünce onu bir daha kapımda görür müyüm meçhul; çünkü öyle yaşlı ve yorgun ki, sokaklar artık onun için çok ağır...
Dayı için bir mucize arıyorum. 15 yılın yükünü ve tozunu üzerinden silecek, kalan ömründe ona sadece yumuşak bir minder ve sıcak bir sevgi verecek ömürlük yuvayı bulabilir miyiz? Dayı’nın hikayesi lütfen o kucakta uyuduğu huzurla devam etsin, bu bir veda olmasın…
Baklava arkadaşımın apartmanın bahçesinde yaşıyor. Gerçekten sürekli ağlıyormuş ve inşaatlara girip çıkıyormuş sığınacak yer aradığı için. Lütfen paylaşır mısınız ailesini bulalım havalar daha fazla soğumadan