yirmili yaşların ortasında birçok insan içten içe yas tutuyor aslında. çocukluğunun gidişine, eski heyecanlarının kaybına ve hayal kurabilen tarafının sessizliğine.
Bazen düşünüyorum da sözel sorularda bir şık hakkında fikriniz yoksa ama diğerinin doğruluğundan eminseniz tek cevabının olması harika bir şey. Bugün çoktan seçmeli sorulara karşı içimde az miktarda sempati barındırdığım bir gün
Eskiden evimiz halıfleksti, ablamla silgilerimizin kirlerini annemden gizli halıya sürterek temizlerdik ŞİMDİ SİLGİMİ TEMİZLEYECEK BİR YER BULAMIYORUM ALLAH RIZASI İÇİN 10x10 HALIFLEKS PARÇASI YA
Kendime ders çalışırken defterimin üstüne yatacak ben köepk tibi çalışırken tembel tembel mırrrlayacak dombak bir kedi çalamadığım için bana da yazıklar olsun
Yıllarca Bilim Çocuk alıp okudum, kartlarını biriktirdim, ailemle deneylerini yaptım hatta peynir yapımı bile vardı hepsini denedim sonra bir gün o dergilerin hepsini (taşınırken?) yok ettik. Ne üzücü. Bazen giden şeylerin zevkler/hobiler olması insanın içinde boşluk yaratıyor
Renkli kalemlerin fotoğraflı değerlendirmesine dış görünüşlerinin atılması kadar saçma bir şey olamaz aptal mısınız KALEMLE KAĞIDA BİR ŞEYLER KARALASANIZA RENGİNİ GÖRELİM