Sığamıyorum…
On iki metrekare.
Bir sağa yürüyorum, bir sola. Eskiden başım dönerdi, şimdi dönmüyor.
Çünkü buradan baktığımda gördüğüm dört duvar değil, memleket.
Bir emekli, "onuru için" canına kıymış. Şişli'de gencecik bir çocuk hayatına son vermiş. Biri onurunu, öbürü geleceğini kaybettiğine yanan iki insan. İki kuşak, iki çaresizlik.
Tarihimizde görülmemiş ölçekte bir yolsuzlukla, fonlarla soyulmuş. Siyaset de bunun tam ortasında kalmış ama asıl soru sorulmamış. Bu sistem nasıl kurulmuş, nasıl ayakta kalmış? Üç beş isim gözden çıkarılmış, arınıyoruz denmiş. Sanki böyle hesap sorulurmuş gibi...
Bir milyondan fazla sosyal medya hesabı kapatılmış. Gazeteciler, sanatçılar… Herkes bir torbaya atılmış ve susturulmuş.
Bir de susturulmaya bile gerek kalmadan susanlar… Hepsi aynı cümleye sığınmış. “Ben yalnızca kentime hizmet peşindeyim…” Doğrusu, hizmet korkunun kılıfı olmuş.
Oysa “Başıma bir şey gelmesin” diye susan insan her gün biraz daha eksildiğinin farkına bile varmamış.
Önce seslerinden, sonra yüzlerinden, en sonunda da onları oraya taşıyan insanların güveninden olduklarının… Gençleri suskun, umutsuz, geleceksiz bıraktıklarının…
Susmayanlarsa tutsak. Onlarla birlikte milletin iradesi de.
Sandıktan çıkan umut, seçilmeyenlerin eline geçmiş. Onlar da o koltukları anasının ak sütü gibi helal saymış. Vekil olduklarını çoktan unutmuş, sırtlarını yasladıkları duvarların kendilerini o koltuklara sığdıracağına inanmış.
Ve hiçbir duvarın ardına sığmayan o umut: Barış…
Bu toprakların belki de en önemli eşiği. Yüz yıllık bir yaranın kapanabileceğine dair bir ihtimal.
Bu eşiği iç cephe, ortak gelecek sözleriyle oyalamak… Sakızcı Memo'yu duymamak… Kürt'ü yok sayıp Kürt adına konuşmak… Hâlâ barışa inanan insanların umudunu bir yönetme aracına dönüştürmek…
Bu memleket bu umutsuzluğa sığar mı? Görmüyor musunuz, onu taşıyanlar yorgun ama vazgeçmiş değil.
Şimdi Meclis açıldı. Bu milletin en yüce temsil evi kapılarını yeniden açtı.
Zamanımızın en önemli sürecinin raporu da orada duruyor.
Yedinci madde. İmzalar.
Vekillerin, bütün siyasi partilerin imzasıyla millete verilmiş bir söz…
O söz hâlâ orada duruyor.
Siyaset ise hâlâ eski ezberlerin, eski kavgaların içinde çıkış arıyor.
Oysa camın öbür yanında kendine yer arayan koca bir kuşak bekliyor.
Peki camın iki yanı nasıl buluşacak? Dar ve eskimiş siyasetin ötesine nasıl geçeceğiz?
Belki önce bu memleketin hiçbirimizin tek başına taşıyamayacağı kadar büyük, hiçbirimizin dışında kalamayacağı kadar ortak olduğunu kabul ederek. Bu düzenin ne kadar çürüdüğünü söylemek artık yetmiyor çünkü. Çürüyeni anlatmak kolay. Mesele, yerine ne koyacağımızda.
Herkesin sığabileceği bir siyaset lazım bize.
Sandıktan çıkan iradenin kapıda bekletilmediği, gençlerin camı kırmadan içeri girebildiği, barışın bir vaat değil ortak bir gelecek olduğu, korkunun değil çokluğun konuştuğu bir siyaset.
Bu artık hepimiz için demokratik bir düzeni birlikte kurma meselesi. Ama böyle bir düzen kolay kurulmaz. Herkesin kendi mahallesinden, kendi partisinden, kendi ezberinden dışarı çıkmasını ister. Bize anlatılan her hikâyeye razı olmayan, sessizliği sağduyu sanmayan bir cesaret ister…
Kendi alanından çıkmaya korkanlar hâlâ aynı soruyu soruyor. Bu ülkenin çocuklarından, ortak geleceğinden önce ben ne olacağım, partim ne olacak…
Bilsinler ki tarih, bu ülke nefesini tutmuş beklerken siz neredeydiniz diye soracak.
Çünkü bu dönem hiçbir hesaba sığmayacak kadar ağır bir yük.
Ali'nin onurunun, Batuhan'ın yarım kalan hayatının,evlatlarımızın hasretinin, Meclis'e gelemeyen Can Atalay'ın, haksız yere tutuklu yargılanan seçilmişlerin ve bürokratların, barışın umuduyla bekleyen Kürt'ün, ortak gelecek sözüyle kandırılıp kandırılmadığını soran milyonların, ailelerimizin, küçük çocuklarımızın ve gerçekten ORTAK GELECEĞİMİZİN yükü…
Bu yük Meclis'in, bütün siyasetin, hepimizin omzunda.
Ya bu yükü kaldıracağız ya da hep birlikte bu meydandadara çıkacağız.
2 Ekim gecesi, gece yarısı, Çorlu Karatepe Kuyu Tipi Cezaevi’nden yüzlerce kilometre uzaktaki Kandıra 1 No’lu F Tipi Cezaevi’ne sevk edildim. Bana makul, hukuki ve somut tek bir gerekçe dahi sunulmadı. Bunun yerine yapılanın “rutin bir uygulama” olduğu söylendi.
İnsanları gece yarısı uykularından uyandırıp dakikalar içinde eşyalarını toplatarak yüzlerce kilometre uzağa götürmek ne zamandan beri rutin?
Haftanın dört günü aralıksız devam eden duruşmaların tam ortasında, savunma hakkını fiilen kullanılamaz hale getirecek şekilde başka bir şehre sevk edilmek ne zamandan beri rutin?
Adını doğru koyalım: Bu, rutin bir uygulama değil. Bu eziyettir, zulümdür.
Sevk edilmeseydim, ayda yalnızca bir kez açık görüşte kavuşabildiğim kızımı görecektim. Sevkin özellikle gece yarısı, apar topar yapılmasının amacı bu muydu? Kızımı görmemi engellemek, canımı acıtmak mı istediniz?
Merakınızı gidereyim: Vurduğunuz yer acıdı.
Yargılarken de, kapattığınız cezaevlerinde de adaletin değil, eziyetin ve zulmün peşinden gidiyorsunuz.
Av. Mehmet Pehlivan
Kandıra 1 No’lu F Tipi Cezaevi
SPK verilerine göre fon soygununda 455 bin 758 yatırımcı mağdur oldu. Çeşitli iddiaların dile getirildiği süreçte başlatılan, Tera ve Pusula Portföy Yönetim Şirketlerini merkezine alan soruşturmada aralarında şirket yöneticilerinin de yer aldığı 50’den fazla kişi tutuklandı.
Kıymetli dostlar,
6 aydır hukuken temelsiz, siyaseten de ülke gerçekleriyle taban tabana zıt bir dosyadan dolayı tutuklu yargılanıyorum.
12 Eylül günü “Kent Uzlaşısı” adıyla anılan dosya ülke siyasetinin gündemine geldi. Demokrasiye duyulan ihtiyaç vurgulandı, kayyumların kaldırılması çağrısı yapıldı.
Tam da aynı gün, öğlen saatlerinde Savcılık beni İBB Başkanımız, partimizin Cumhurbaşkanı adayı Ekrem İmamoğlu’nun yargılandığı İBB dosyası üzerinden sorguya çağırdı. Siyaset ile hukuk arasındaki bağın bir kez daha yerinden oynadığını hissettim. Aylardır görüşüme başvurulmayan hangi konu vardı ki, serbest kalma ihtimalimiz konuşulurken sorguya çağrılıyordum?
6 saat süren sorguda bana sorulan her şey, Şişli’nin, İstanbul’un, milletimizin hakkını koruyan kamusal hizmet anlayışımızla ilgiliydi. Her soruya içim rahat, aynı sorumluluk duygusuyla, gururla cevap verdim. Tutukluluk kararı baştan verilmiş bir sorguda, başka ne bekleyebilirlerdi?
On dosyadan da tutukluluk kararı verseler, yüzlerce kişiden “ifade” adı altında iftiralar toplasalar da bir gerçeği değiştiremeyecekler:
Biz bu ülkenin hakikatiyiz, geleceğiyiz.
Asla şüpheniz olmasın.
“Öyle yıkma kendini,
Öyle mahzun, öyle garip…
Nerede olursan ol,
İçerde, dışarda, derste, sırada,
Yürü üstüne – üstüne,
Tükür yüzüne celladın,
Fırsatçının, fesatçının, hayının…
Dayan kitap ile,
Dayan iş ile.
Tırnak ile, diş ile,
Umut ile, sevda ile, düş ile
Dayan rüsva etme beni.”
özgür özel…
herkes bir yerinden çekiştiriyor. korkudan fısıltıyla söylediğini onun açıkça yapmasını istiyor. etrafı kalabalık. ama yalnız bir adam. akıl verenlerin yarısı omuz omuza olsa sanki başa çıkabilecek gibi…
şifre: beyaz zambaklar ülkesinde
Vergisinin hesabını soramayan, yıllarca sorgusuzca cebinden para kaybeden bir kitle, bir kuruş bağışta bulunmadığı 4. evre kanser bir kadının bağış kampanyasına saldırıyor. Kadının kara mizah tweetlerinden kendi milliyetçiliğini parlatıyor. Zalimlik kötüdür!
İyi bir insan değilsiniz o zaman. Suçsuz yere insanlar tutuklanıp, adalet bulmaları engellenirken. Çocukluğunuzdan beri aldığınız eğitimi, bugün yaşadığınız yaşam tarzını Cumhuriyet’e borçluyken, bugün dalga geçer gibi bu açıklamayı yapıyorsanız, nitelikli kötüsünüz.
Türkiye’deki fiyatlamalar artık bir ahlak meselesi olmaya başladı. Türkiye’den giden kiraz’ın ingilterede kilosu 275, Türkiye’de 500 lira. Üstelik kimyasal free olduğu bile şüpheli 🤬🤬🤬 #fiyatlarındurumu
Yol arkadaşımız ve parti üyemiz, şehir plancı ve akademisyen Dr. Tayfun Kahraman’ın bugün Silivri Cezaevi’nden MS hastalığı nedeniyle İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Hastanesi Nöroloji Polikliniği’ne sevk edildiğini öğrendik.
Tayfun 38 aydır hukuksuzca cezaevinde tutuluyor. Hakkında tek bir somut delil olmadan 18 yıl hapse mahkum edildi. Herkes biliyor ki; Tayfun su kadar temizdir.
Adil yargılanmadığı, sunduğu kanıtların, tanıkların dava dosyasına alınmadığı, suçsuzluğunu ortaya koyan hiç bir belgenin değerlendirilmediği, hukukun tüm evrensel ilkelerinin gözardı edildiği bir yargı süreci sonucunda 38 aydır evladı Vera'dan mahrum, ailesinden ırak.
Tayfun’u ailesine sağlıkla, geri dönüşü olmayan sonuçlara sebep vermeden kavuşturmak bu ülkenin yargı sisteminin boynunun borcudur. Adaleti geciktirmenin bedeli ağır olmadan bu mesele çözülmelidir.
Tutuklanan Büyükçekmece Belediye Başkan Yardımcısı Ömer Kazancı’nın kardeşi Yaşar Kazancı'nın sesi Çağlayan'ı inletti
💬 Gazeteciler nerede! Nerede bu gazeteciler!
💬 Bizim ailemizde bir kişinin, 8 kardeşiz, vicdanınızı sorgulayın! Bir kişinin devletle işi olmadı!
💬 Ben giremez miydim kamuya? Zamanın İçişleri
Bakanı benim nikah şahidimdi!
💬 Benim oğlum haram yemesin diye 12 sene evimden uzak kaldım, denizde çalıştım lan ben!
💬 Siz bir ördeğin bacağını kırarsınız, ikinci bacağını da kırarsınız, o uçamayan ördeği dürüst ve temiz halk elleriyle uçuracak!
💬 Ben Yaşar Kazancı! Gel beni al bakayım! Alamazsın dürüstüz biz dürüst...
Sizce bu adam ne yapıyor?
Deniz çayırlarını öldürmek için yazlığın önündeki kıyıya yanmamış kireç döküyor! 1 m² si günlük 10 litreden fazla oksijen üreten deniz çayırlarını yok etmek için. Amaç ayaklarına "yosun değmesin". Çünkü kendini tanrı zanneden insan, her şey kendi küçücük aklına göre olsun istiyor. Oysa deniz çayırları yoksa kendisi de nefes alamayacak haberi yok. Aldığımız iki nefesten birinin denizden geldiğini bilmiyor. Öğrenmeye niyeti de yok.
Belediye tavsiyesi ile yaptığını iddia edecek kadar da uyanık! Görüntü Gemlik Karacaali'den. Yoldan geçerken görüp, yapılanın müsilajla mücadele olduğunu düşünerek benimle paylaşan bir doğa sever gönderdi fotoğrafları. @bursabuyuksehir @GEMLIKBELEDIYES @gemlikbld
merak ettim size böyle müracaat var mı?
Denize girme sezonunu tesis sahipleri veya yazlıkçılar deniz çayırı ile mücadele zamanı zannediyorlar. Kıyılarda uyarıcı levha, bilgilendirme panosu, vb. yok. Bunu yapanlar, ağır yaptırımlarla karşı karşıya kalacaklarından habersiz. Çünkü yıllardır Marmara kıyıları böyle sökülüyor, kireçlenerek deniz çayırları öldürülüyor. Kimseden ses seda çıkmıyor.
Lütfen deniz çayırlarını sökmeyelim, kireçle öldürmeyelim. Böyle yapanları görürseniz belediye, kaymakamlık, valilik, sahil güvenlik gibi birimlere hemen bildirelim. @BursaValiligi
Kendi adaletinizi oluşturmak için sosyal medyada linç kampanyası başlatıyor. Bir yumruğa karşı, adamın komple ortadan kaldırılmasını istiyor, bunun sinyalini veren mafyayı övüyorsunuz. Birikmiş tüm öfkenizi hep ilk tekmeyi yiyip yere düşene daha da tekme atarak boşaltıyorsunuz.
İki tane çocuğunu öldüren adamı dışarı sal, Osman Kavala’yı 8 yıldır içerde tut, Ayşe Barım’ı 30 yılla yargıla, Can Atalay’ı içerde tut, yatarı olmayan suçlarla hapishaneleri doldur, sonra ne kadar katil, tecavüzcü, sapık varsa sal 🤬🤬🤬 Sonra maşa gibi kullan!
Özgür Özel böyle devam ederse, tarih boyunca hep en güzel şekilde hatırlanacak!
Özgür Özel:
“Gençler diyor ki; ceketi çıkar, kolları sıva. Benim işim ceketi çıkartıp, kolları sıvayacak olanı içerden çıkartmak, Ekrem Başkan’ı çıkaracağız!”