Çocukken hayalini kurup saatlerce korkudan ağladığım ama gözümü açtığımda var olduğunu bildiğim canım babamı kaybettim. Her geçtiğim sokakta bıraktığın eserinde, öğrencilerinde, üzerimde bıraktığın emeğinde, kötü baba şakalarında, o güzel yüzünde, bembeyaz saçlarında çok özleycğm
Ah be babacığım, ah benim pamuk prensim. Beni görüyorsun biliyorum. Ağlama diye saçlarımı okşuyorsun hissediyorum. Ama bu tarifsiz bir acıymış. Seni düşünmeden edemiyorum. Her anımda yanımdaydın. Sen benim değil herkesin babasıydın.