İnsan incinmemeyi güç sanıyor. Sesini sağlam tutuyor, yarasını saklıyor, kendi yükünü kimseye göstermeden taşımayı öğreniyor. Zırhlara bürünüyor.
Fakat zırh yalnızca darbeyi kesmiyor, teması da azaltıyor.
Bir gün, güvendiği birinin yanında o zırhı indiriyor, kendini korumaktan vazgeçiyor. Sözü yarım kalıyor, sesi titriyor, sakladığı yerlerinden görünüyor. Aaa o da ne? Muhatabı çekip gitmiyor.
Karşısındaki yine de kalıyor. İşte o küçücük “kalış”, içimizde yıllardır nöbet tutan bir şeyi iyileştiriyor. Çünkü ruhun en derin ihtiyacı anlaşılmak, olduğumuz gibi kabul görmek.
Yakınlık da burada başlıyor: Kendimizi savunmaya ihtiyaç duymadığımız yerde. Bazen insanı iyileştiren, yaranın kapanmasından ziyade o yarayla da sevilebildiğini görmesidir.
Olduğu gibi.
İSRAİL GAZZE’DE SOYKIRIM YAPIYOR !
İSRAİL GAZZE’DE SOYKIRIM YAPIYOR !
İSRAİL GAZZE’DE SOYKIRIM YAPIYOR !
İşgal devleti bugün tam 100 Filistinli katletti !
Ey İnsanlık! Bu zulme daha ne kadar sessiz kalacaksın !
Utanmadan “Lübnan izlese iyi olur” diye yazmış İsrail Hazine bakanı.
Yeryüzüne böyle kibirli,
Böyle faşist,
Böyle pişkin ,
Böyle cani bir yönetim yüzyıllardır gelmemiştir.
Allahım çıldıracağım !!