Başın döner Gözlerin kararır ve bilincini yitirirsin Sonrası Sonsuz karanlık İşler bir kere kötüye gitmeye başladımı durduramasın arkası kesilmez batıkça batarsın bir noktadan sonra
her şeyin normale dönmesi için değilde İşlerin bundan daha kötüye gitmemesi için dua edersin.
Oğüt şudur:
Kırmamak lazım, çünkü telafisi olmayan şeyler var.
Bekletmemek lazım, çünkü bazı insanlar bir daha aynı yerde durmuyor.
Cesur olmak lazım, çünkü "sonra" dediğin şey bazen hiç gelmiyor.
Bu şehir, bana ait değil. Rüzgarın sesi, insanların gürültüsünden daha gerçek geliyor. Herkes bir yerlere yetişme derdinde, bense hiçbir yere ait olamamanın huzurunda ve öfkesindeyim.
Bazen yürümek kaçıştır. Ben kaçamıyorum.
Benim yürüyüşümde bir sessizlik var, ama o sessizlik boş değil, içinde koca bir yük, koca bir öfke, koca bir sabır taşıyor. Ne olduğumu kimse bilmez, çünkü ben içimi anlatamam, sadece taşırım.
Kendi savaşımı veriyorum görünmeyen bir cephede. İnsanlar gülüyor sevdiklerine sarılıyor… ben sadece nefes alıyorum ama her nefesim bir meydan okuma. Bir merdivenin başında ne zamanı, umursuyorum nede kaderi sadece şunu biliyorum henüz gitme vakti değil.