bi insanın hissedebileceği en güzel hissin görülmek olduğunu
düşünüyorum sevip sevilebilirsin ama görülmek o kadar farklı bir his ki nefes alıyormuşsun gibi hissettiriyor.
geceden güneşi,gündüzü doğurtan,sıkıntıdan ferahlığı doğurtmaz mı?
biz de demez miyiz ki Hz Zekeriya duasıyla “ve ben Rabbim, sana dua etmekle hiç bedbaht olmadım”
hayata dair bakışımızı şikayet değil, şükür endeksine aldığımızda “Andolsun, eğer şükrederseniz elbette size nimetimi artırırım..”ayetindeki vadedilen bereketi öyle hissedebiliyoruz ki.Allah bizi şükredenlerden bulsun
Sen duruşunu netleştirdiğinde, hayat da durulur. Bulanık gördüğün her şey aslında zihnindeki kararsızlığın yansımasıdır. Sorumluluğu al, kararını ver ve yürü; hayat seni yarı yolda bırakmaz.
sınanmamışlığın kibri tamlamasından fena soğuma geldi artık.her mevzuya bu damga basılıyor yeterli bence.insanlığın kolaycılığı,konfor düşkünlüğünü yalnız şundan bile anlayabiliriz. bir kelime öbeği bulunca daha ayrı yönden bakamayıp yalnız ona kitlenmek.biraz update!
yalnız Allah’ın rızasını gaye edinince insanın sadrının genişlemesi diye bir yön var.sen aynı sensin ama gönlün genişlemiş,dünyayı bir başka görüyorsun dertlerin küçülüyor,dermanı yakın biliyorsun,inancın diri ne geldiyse vardır hayır huzuruyla
su gibi bir hâl.serin,ferah,duru…
yalnız Allah’ın rızasını gaye edinince insanın sadrının genişlemesi diye bir yön var.sen aynı sensin ama gönlün genişlemiş,dünyayı bir başka görüyorsun dertlerin küçülüyor,dermanı yakın biliyorsun,inancın diri ne geldiyse vardır hayır huzuruyla
su gibi bir hâl.serin,ferah,duru…