𝗘𝗖𝗛𝗢

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

⠀
นอกจากจะตัวเล็กแล้วยังหนักกว่าหรอ?
หึ.. นี่น่ะเหรอที่เขาเรียกกันว่า ' ตัวป้อม '
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s " อั่ก!? โอ้ย..โอ้ย แรงไปไหม? " เขาเกือบล้มไปด้านหน้าทำให้ต้องเดินออกมาหน่อยก่อนจะหันไปหาอีกคน มาซารุลูบหลังตัวเองจุดที่โดนตบป้อยๆ เสียงโอดครวญกึ่งเสแสร้ง " อืม.. มือหนักใช้ได้ "

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

สะกิดไหล่จากทางด้านหลัง @VigilFormr6s

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s วางมือระดับศีรษะของอีกฝ่ายแต่ไม่ได้สัมผัสก่อนจะเคลื่อนมาเทียบกับตัวเองแล้วหัวเราะหึเบาๆแทบไร้เสียง " ปล่าว, ไม่มีอะไร " เก็บมือกลับลงในกระเป๋ากางเกงแล้วเบี่ยงตัวหันอีกทาง ราวกับไม่ได้มีการกระทำใดเกิดขึ้น

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

⠀
ขยับกระป๋องน้ำมะนาวโซดาให้,
สัมผัสเย็นเฉียบไม่พ้นวาบเข้าที่แก้มบุเจ้าตัว
⠀

[화철경 @VigilFormr6s]

“ ... เหนื่อย ”

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s ⠀
เมื่ออีกคนยอมหยุดเขาจึงทิ้งแผ่นหลังพิงอีกครั้ง, มือเคลื่อนหยิบงานมาตรวจสอบอีกหน เฉยเมยให้อย่างกับเรื่องก่อนหน้าไม่ได้เกิดอะไร “ เป็นห่วง? ” ลองถามเล่นๆดู ทั้งๆที่มันแน่นอนอยู่แล้วสำหรับคำตอบ
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

⠀
@VigilFormr6s
? ไม่เห็นหน้านายมาซักพัก
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

⠀
มือป้องปากหาววอด,
หันมองนาฬิกาอีกที ก็เกือบเช้า อีกแล้ว
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s ⠀
นั่นสิใครจะชนะ?

แต่สำหรับนายมาซารุบอกเลยว่าถ้าเป็นอีกฝ่ายเขาสามารถจ้องได้เป็นชั่วโมง หรืออยากให้มากกว่านั้นก็อาจได้? เรื่องสมาธิเกี่ยวกับสิ่งที่ตนสนใจนั้นบอกเลยว่านายเจ้าหน้าที่คนนี้ไม่เป็นสองรองใคร, มองอยู่แบบนั้น หัวพลางคิดเก็บลายละเอียดบุคคลตรงหน้า พิจารณาไปเรื่อย
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s ⠀
ก็ว่าจะหาเปิดงานในแท็ปเล็ตขึ้นมาดูรายละเอียดไปพลางระหว่างนั่งเฝ้าใครบางคน, ทว่าหางตากลับเหลือบเห็นว่าเจ้าตัวกำลังกอดอกมองแรงนั่งเหมือนหาเรื่องกันแบบนั้น “ ว่าไง? ” หันไปหาพลางยกยิ้มให้ งานในมือวางลงหันไปให้ความสนใจเจ้าตัวอย่างที่อีกฝ่ายคง'ต้องการ' เกมจ้องตา? อาจจะ
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s ⠀
“ ฉันก็ไม่ได้เสียงดังอะไรนี่? ” ขยับตัวลงนั่งที่โซฟาเดียวกันด้วยอาจจะแค่คนละมุม ส่วนที่จะบอกก็คือ เขาไม่ได้เข้าไปก่อกวน ไม่ได้พูดอะไร ทั้งไม่ได้ทำสิ่งใดผ่านหน้าผ่านตาเสียหน่อย ไม่สงบตรงไหนกัน? หรือนัยน์ๆอีกอย่าง ‘ไม่กลับ’
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s ⠀
อันที่จริงเวลานี้ไม่สมควรจะเติมคาเฟอีนซักเท่าไหร่ อีกอย่าง เอคโค่ไม่ควรดื่มเกินโควต้าเดี๋ยวจะติดกาแฟจนเกินไป เวลาขาดขึ้นมามันจะหงุดหงิดจนงานไม่เป็นชิ้นอันเอา เขาเพียงเดินตามผู้ชำนาญการวิจิลมาเฉยๆ กอดอกยืนมองรออีกฝ่ายทำกาแฟโดยไม่ได้พูดอะไร, อารมณ์เหมือนผีตามติดอยู่เหมือนกัน
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s ⠀
“ ได้, ฉันไปด้วย ” ไม่ว่าเจ้าตัวจะตัวจะต้องการหรือไม่ก็ตาม เอคโค่เป็นคนเอาแต่ใจและทำตามที่ตนเองต้องการอย่างไม่แคร์ใครอยู่แล้ว ดังนั้นไม่ต้องคิดหวังปฎิเสธขับไล่เขาหรอก
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s ⠀
คิดอยู่แล้วว่าคำตอบคงไม่พ้นปฎิเสธ, ทว่า.. เป็นมาซารุที่ขยับอิงแอบใบหน้าของตัวเองวิสาสะเข้าใกล้ ขยับริมฝีปากฝากรอยประทำเบาบางไว้ข้างเเก้มอีกคน ไม่ช้า หรือเร็ว แล้วค่อยผละออก “ かわいい.. ”
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s ⠀
“ ภารกิจฉันเสร็จก่อนหน้าของนายราวๆสี่วันที่แล้ว ตอนนี้เลยไม่มีอะไรมาก ” ตอบเรียบๆ ก้าวย่ำสม่ำเสมอเชิงเดินตามอีกฝ่ายไม่ถึงกับเดินขนาบข้างซะทีเดียว “ แล้วนั่นได้จากอะไร? ทำแผลดีๆรึยัง ” ชวนคุยไปเรื่อย ..
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s ⠀
(อา.. โดนนายเกาหลีสะบัดก้นหนีอีกครั้งแล้ว ถ้าเป็นคนอื่นมาซารุอาจจะไม่สนใจเท่าไหร่ หากต่างฝ่ายหากไร้เรื่องพูดตามนิสัยก็คงแยกย้ายกันไป แต่ไม่ใช่กับชายแดนกิมจิคนนี้, สองเท้าก้าวเดินตามปากพูดถามโดยที่ไม่ได้มองวิจิล)

นายพึ่งกลับมาจากภารกิจ?
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

⠀
ของขวัญสำหรับสิ้นปี?
อา .. ฉันได้มันมาแล้ว
แม้เจ้าตัวจะไม่รู้ตัวก็ตาม
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s ⠀
ก็พูดอยู่,
หรือนายอยากได้ยินอะไรจากปากฉันมากกว่านั้น ?
⠀

[𝗘𝗖𝗛𝗢 @cmasaru_]

@VigilFormr6s ⠀
คงไม่ดีถ้าซิกซ์จะเสียคนมีฝีมือ (มาซารุไหวไหล่)
⠀