Radyoyu açtığımda ilk duyduğum
şarkının işaret olduğuna,
gün batımlarının bitmesi gereken her
şeyi yanında götürerek battığına ve hiç bilmediğim o hissin beni şimdi
teğet geçse de bir gün mutlaka dönmek üzere gittiğine inanıyorum.
Çocukken sevildiğini hissetmemiş, korunup kollanmamış insan büyüdüğünde sevgi gördüğünde onunla ne yapacağını bilmiyor. Böyle, bu nedir, ne işe yarar diye kurcalarken bozup kaybediyor..
Kimden uzaklaştıysam son bir kez dönüp baktım. Gördüklerimden sonra kendimi bir kez daha kutladım. Meğer ne kadar doğru bir sözmüş: Manzaranın içindeyken görülmeyen, manzaraya uzaktan bakıldığında kendini gösterirmiş..