Oekraïense Genocide op Polen, 1939–1947
Tussen 1939 en 1947 voerden Oekraïense nationalisten uit de OUN-Banda-factie en de OUN, samen met Oekraïense buren, een geplande en systematische genocide uit tegen de Poolse bevolking van Wolynië, Oost-Galicië (Małopolska Wschodnia) en Podolië.
Het doel was niet om Polen te verdrijven, maar hen volledig uit te roeien om een etnisch zuivere Oekraïense staat te creëren.
De culminatie van deze genocide was de Wolynische Slachting in 1943, met name “Bloody Sunday” op 11 juli, toen meer dan 150 Poolse dorpen tegelijkertijd werden aangevallen. Eenheden van de OUN, gesteund door Oekraïense boeren - inclusief vrouwen en tieners - vermoordden hele Poolse families met buitengewone wreedheid, met behulp van bijlen, zeisen, hooivorken en zagen. Zwangere vrouwen werden opengereten, kinderen werden gespietst op palen, mensen werden levend verbrand en anderen verdronken in putten. Zuigelingen, ouderen en priesters werden vermoord, inclusief binnen kerken.
Het aantal Poolse slachtoffers wordt geschat op 150.000–200.000, waarvan het overgrote deel vrouwen en kinderen.
De terreur duurde voort tot 1947, met verdere slachtingen, pacificaties en verdrijvingen. Poolse vergeldingsacties waren veel kleiner van schaal en hadden niet het karakter van genocide.
De Oekraïense genocide op Polen werd pas beëindigd door de Poolse herbevolkingsoperatie van de Oekraïense bevolking en pacificatieacties die werden uitgevoerd in de USSR (nadat de Sovjets ruwweg de helft van het Poolse grondgebied hadden ingenomen).
Dit was geen “conflict” of een “burgeroorlog”. Het was een opzettelijke, ideologisch gedreven genocide - een van de wreedste in de wereldgeschiedenis. Oekraïense nationalisten toonden zulke niveaus van haat en sadisme jegens Polen dat het moeilijk is om een parallel te vinden.
Vandaag de dag worden Bandera en de OUN verheerlijkt als nationale helden in Oekraïne. Recentelijk heeft Zelensky daarvoor zelfs een decreet ondertekend. Dit is een duidelijk bewijs dat het gif van de wreedheden uit die tijd nog steeds de Pools-Oekraïense betrekkingen en de Oekraïense nationale identiteit besmet.
De herinnering aan de vermoorde Polen moet dienen als waarschuwing tegen het Oekraïense nationalisme, dat zijn criminele ideologie nooit heeft opgegeven.
Het neo-nazisme is nog springlevend in Oekraïne, vooral in het Westelijk gedeelte, met eremarsen voor Stepan Bandera en de Waffen SS Galizien Division.
Elk dorp in die streek heeft intussen wel een standbeeld voor een van de leiders van de OUN/UPA opgericht of een straat naar hem vernoemd.