Bir sancısı kalır, bir kamçısı vurur,
Bir parçası kalır, son yangını yakar,
En sonuncusu basar göğsüme,
Sırtımda mızrak, bağırır.
Güzellerim, cennetin ışıkları,
Güzellerim, göz bebelerim.
Arsızlığa can ucuz,
Bu ahval dehşetli ve uykusuz.
Güzellerim, cennetin çiçekleri.
Yanımda dünyadan bir heves,
Hiç buralara benzemeyen bir ümitle
Göğsüme doldurduğum bütün nefesimle
Gözlerindeki boşlukları doldurdum.
Yetmedi güller,
Yetmezdi de.
Hiçbirine sahip olmadığım halde bazılarında tercih etme hakkım varmış cürreti gösterebiliyorum. Hayal dünyası bir insanın gerçekliğine yaklaştığında bu tür delirmeler görülebiliyor.
İstediğim cevap, istediğim çağrı gelmeyecek. Benim için önemli olan saf duygu ve düşüncelerle geldiğini görebilmeyi umut ettiren her şeyin birbirini iyi tanımladığı güzel hayallerde tebessüm etmek.
Kendime şahit olarak geçirdiğim onca zamanı düşündüğümde hiçbir şey eksilmedi diyorum. Eksildiğinde bir başka adam oldum, olduğum şeyde yenilerini gördüm.
Göğsümdeki ateş midir?
Bir odunu sardığı gibi sarmaz, demire işler gibi işlemez.
Aracı değildir bu defa,
sorumluluğu kendisinde toplamıştır.
Ne oduncu karışır işine ne demirci,
Elleri kendisindedir.