۴۵۶ ساعت است که صدای ما به جهان نمیرسد. بالای سرمان غرشِ جنگنده و صدای انفجار است، اما اینجا در قلبِ شهر، نبضِ زندگی برای نوروز میتپد. ما در میانهی تاریکی، گل میخریم و هفتسین میچینیم؛ چرا که این آیین، سنگرِ ماست.
آنچه در گذرِ تندبادهای تاریخ، سرفراز و جاودانه مانده... ایران است، ایران است، ایران است.