Soru: İnsanlar senin yenilgisiz yükselişini Khabib’le kıyaslıyor. Böyle karşılaştırmalar mantıklı mı? Khabib’le dövüşseydin ne olurdu?
Ilia Topuria: ‘’Khabib’i rahat bırakın. Emekli oldu. Nasıl geçerdi bilmiyorum ve hiçbir zaman da öğrenemeyeceğiz. Döneceğini sanmıyorum. Khabib’e sonsuz saygım var. UFC’de ve profesyonel kariyerinde inanılmaz bir başarı yakaladı. Şu anda onun hakkında konuşmanın bir anlamı yok.‘’
🚨 Que algo sea tan radical que incluso Yuval Noah Harari salga a combatirlo debería hacer que más de uno preste atención.
Mientras medio mundo debate cómo regular la IA, Javier Milei propone crear una nueva categoría legal para empresas dirigidas íntegramente por agentes de IA o robots, otorgándoles personalidad jurídica, capacidad para poseer activos, contratar, demandar, invertir e incluso participar en actividades políticas sin necesidad de intervención humana directa.
Lo interesante no es si Harari tiene razón o no. Lo interesante es la fractura que esto revela dentro de las propias élites tecnológicas. Durante años nos dijeron que la IA debía acelerarse a toda velocidad. Ahora algunos de sus mayores promotores empiezan a preocuparse cuando la tecnología deja de ser una herramienta y comienza a convertirse en un actor económico autónomo.
Porque una cosa es usar IA para trabajar y otra muy distinta es crear entidades legales capaces de operar dentro del sistema financiero, jurídico y político sin responsabilidad humana clara detrás. Ahí ya no hablamos de innovación. Hablamos de rediseñar la arquitectura del poder.
Quizás la verdadera noticia no sea la propuesta de Milei. Quizás la noticia es que los arquitectos del futuro empiezan a discutir quién controlará las máquinas cuando las máquinas empiecen a controlar partes del sistema.
The Fujimoris are an evil political family. A fact completely unrelated to President Keiko Fujimori's right-hand man having a hook for a hand. That's just stuff from movies.
veo esta imagen y me pregunto ¿sus abuelas no se ven así? ¿tu mamá no se ve asi? ¿te duele levantarte en la mañana y ver que esa es la cara que tienes? el racismo internalizado del peruano es horrible, se odia a sí mismo por no verse “blanco”
Justin Gaethje es mi favorito para el UFC Casablanca!!! Yo vi, no en vivo, pero si en directo como aplasto la racha y el nombre que a Cucuy le tomo años construir, veremos que sucede el 14 de junio
Te engañan hasta en el ceviche.
En un estudio reciente, fueron a algunos restaurantes en Lima y pidieron "la pesca del día".
De 40 muestras, más de la mitad no era lo que el restaurante decía que era.
La cultura del engaño en el país que se enorgullece de su comida.
In 2001, Nicolas Cage sat down with Sam Raimi to discuss playing the Green Goblin in Spider-Man. He passed on the role to make Adaptation with Spike Jonze instead.
Before he left the conversation, he told Raimi something. He said whoever you cast as Spider-Man, let him do one scene where he is crawling around like a spider when he is alone. Let the audience see the arachnid body language, just for a moment.
Raimi cast Willem Dafoe. The Green Goblin became one of the most iconic villain performances in superhero film history. Cage made Adaptation, earned an Oscar nomination, and never entered the Spider-Man universe.
Twenty-four years later, his first television role is Spider-Noir. He plays a 1930s private investigator with spider powers, and the creative choice he built the character around is that the man is a spider pretending to be a person. The arachnid DNA is inside him, and the performance is about watching him try to reprogram his humanity.
He is playing the exact idea he pitched to Raimi in 2001, for the character he turned down, in a different corner of the same universe, in the medium he spent his entire career refusing to work in.
The Breaking Bad detail is the hinge. His son showed him the series during COVID, and what changed his mind was watching Bryan Cranston stare at a suitcase for what felt like minutes. Cage realized he could not look away, and that the thing he was watching was simply impossible in a two-hour film.
The suitcase scene convinced him that television could give an actor the one thing he had never had in forty years of movies: time to let a performance breathe.
Anthony Hopkins wrote Cranston a handwritten letter after watching Breaking Bad, calling it the best acting he had ever seen. One scene of a man staring at luggage quietly rerouted a forty-year film career into a different medium and a different Spider-Man universe.
Quando eu era faixa branca no jiu-jitsu, tinha um faixa azul que sempre me caçava no treino…
O cara ia direto no arm lock justamente no braço que eu já tinha lesionado numa queda de moto… e eu não disputava força preferia soltar do que arriscar ferrar o braço de novo… quem já fez fisioterapia sabe como funciona… sessões intermináveis que faz cabra macho gritar de dor
Aí comecei a reparar numa coisa:
Os faixa roxa não “faziam força” com ele.
Eles deixavam ele vacilar… e pegavam os erros que apareciam quando ele forçava demais… e ele sempre forçava… o cara era muito forte / porte físico de um armário
Um dia um faixa preta percebeu a situação… entendeu que o azul tava treinando mais na maldade do que técnica
Ele me chamou de canto e ensinou um arm lock duplo que o professor nunca tinha passado…
Ele me mostrou que o azul entregava os dois braços sem perceber… quase toda hora ele fazia isso pra pesar o cotovelo na barriga na guarda fechada
Mas a parte massa do arm lock duplo é que quando encaixa, bate um desespero pq as duas mãos ficam presas ao mesmo tempo e o cara literalmente fica sem jeito até pra bater…
Na primeira vez que entrou, finalizei o azul… ele arregalou o olho, gritou… e quis sair no braço no meio do treino
E ali eu entendi uma coisa:
A maioria dos homens tem um espírito de camaradagem absurdo
Os mais graduados normalmente meio que protegem os novatos, ensinam, corrigem e colocam ordem naturalmente quando aparece algum espírito de porco querendo sacanear