Έχουν κάνει πλέον το ποδόσφαιρο το άθλημα των πλουσίων!!!
Το φθηνότερο εισιτήριο για τον τελικό του Μουντιάλ κοστίζει 7.451 δολάρια!
Το πιο ακριβό φτάνει τα 28.479 δολάρια!
Ο μέσος όρος ανέρχεται στα 11.327 δολάρια!
Ελαιώνες πίσω από τα κάγκελα...
Οι κρατούμενοι στις φυλακές και μία οφέλιμη για την επανένταξη τους ασχολία... https://t.co/W4Z1ogt0xw https://t.co/SOU6lTig1l
Μια φωτογραφία, όλη η αλήθεια.
Φεβρουάριος 2024. Μια φωτογραφία. Πάνω στη σκηνή του συνεδρίου, δίπλα μου, η Όλγα Γεροβασίλη. Η έναρξη της διάλυσης, μετά από ένα ερωτηματολόγιο που χαλούσε το σχέδιο επιστροφής.
Ήδη από τις 25 Σεπτεμβρίου 2023, είχε μπει σε εφαρμογή το σχέδιο της αμφισβήτησης, της ανατροπής, της «διόρθωσης» της ετυμηγορίας 150.000 μελών.
Στο Συνέδριο του 2024 χιλιάδες μέλη που είχαν ξοδευτεί για να ασκήσουν το δημοκρατικό τους δικαίωμα, μου ζητούσαν με κάθε τρόπο: «Μην πας στην κάλπη, δεν αντέχουμε άλλο, έχουμε Πρόεδρο». Αυτοί οι άνθρωποι με έπεισαν να μην προχωρήσω - όχι η άγνοια των παρασκηνιακών ραδιουργιών. Επέλεξα να σεβαστώ τη βούληση των μελών και όχι να κερδίσω με τακτικισμούς. Και δεν το μετανιώνω.
Σήμερα, η κυρία Γεροβασίλη αποχωρεί από τον ΣΥΡΙΖΑ. Από το κόμμα που —όπως μας έλεγαν τότε— έπρεπε να «σωθεί» από εμένα. Από το κόμμα που «κινδύνευε» επειδή τα μέλη του τόλμησαν να διαλέξουν μόνα τους.
Ας θυμηθούμε λοιπόν τι μας έλεγαν.
Μας έλεγαν ότι εγώ ήμουν η απειλή για την ενότητα. Η ενότητα διαλύθηκε από τους ίδιους που την επικαλούνταν.
Μας έλεγαν ότι εγώ δεν σεβόμουν το κόμμα και την ιστορία του. Σήμερα φεύγουν εκείνοι που είχαν αυτοανακηρυχθεί ως «θεματοφύλακές» του.
Μας έλεγαν ότι έπρεπε να φύγω εγώ, για να μείνει όρθιος ο ΣΥΡΙΖΑ. Έφυγα. Και σήμερα φεύγουν κι εκείνοι — αφού πρώτα βεβαιώθηκαν ότι δεν έμεινε τίποτα όρθιο.
Δεν νιώθω χαιρεκακία. Γράφω σήμερα για τη διατήρηση της πολιτικής μνήμης. Γιατί στην πατρίδα μας, η πολιτική λήθη δεν είναι μόνο το καλύτερο άλλοθι της υποκρισίας. Οδηγεί και στα ίδια λάθη.
Η αλήθεια είναι απλή: το πραξικόπημα εναντίον μου δεν έγινε ποτέ για «αξίες», για «ιδεολογία», για «κομματική δημοκρατία». Έγινε για τον έλεγχο. Για τις καρέκλες, τις λίστες, τους μηχανισμούς. Κι όταν ο έλεγχος εξασφαλίστηκε, αποδείχθηκε ότι έλεγχαν ένα κτίριο χωρίς ψυχή. Ένα ταμείο χωρίς ελπίδα. Μια σημαία χωρίς ανθρώπους να την κρατήσουν.
Γιατί ο κόσμος ούτε ανήκει, ούτε υπακούει σε μηχανισμούς. Ο κόσμος υπακούει το μυαλό και την ψυχή του. Με αυτά ψηφίζει και με αυτά αποφασίζει να φύγει. Και έφυγε.
Το πιο αποκαλυπτικό; Όσοι με κατηγορούσαν για «αρχηγισμό» και «έλλειψη συλλογικότητας» δεν μένουν να δώσουν τη μάχη μέσα στο κόμμα τους. Δεν μένουν για να προσπαθήσουν. Αποχωρούν επειδή δεν έχουν πια κάτι να κερδίσουν. Αυτό δεν είναι αρχές. Είναι ψυχρή λογιστική.
Το κόλλημα με την εξουσία έχει πάντα το ίδιο τέλος: μένεις με την εξουσία ενός τίτλου πάνω σε ερείπια. Πρόεδρος του τίποτα. Γραμματέας του κενού.
Δεν χαίρομαι καθόλου με τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ. Το λέω ειλικρινά. Πίσω από τα ονόματα που κάνουν σήμερα πρωτοσέλιδα υπάρχουν χιλιάδες απλοί άνθρωποι που πίστεψαν, κουράστηκαν, απογοητεύτηκαν. Άνθρωποι που τους πρόδωσαν όχι οι ιδέες τους, αλλά όσοι τις διαχειρίστηκαν σαν οικογενειακή επιχείρηση.
Σε αυτούς τους ανθρώπους λέω: η ψήφος σας δεν ήταν λάθος. Λάθος ήταν αυτοί που τη θεώρησαν ιδιοκτησία τους.
Κι αν έχω προσεγγίσει νέα κοινά για να μπορεί το προοδευτικό κέντρο να ριζώσει (όπως τους Φιλελεύθερους στην Ευρώπη), αυτό δεν είναι επειδή το προοδευτικό κέντρο δεν μπορεί να συνυπάρξει με την Αριστερά. Είναι επειδή αυτά τα άτομα διέλυσαν την Αριστερά αφού γεύτηκαν εξουσία - και κυρίως επειδή την έχασαν.
Εμείς, οι Δημοκράτες - Προοδευτικό Κέντρο, χτίζουμε κάτι διαφορετικό. Ένα κόμμα όπου η ηγεσία λογοδοτεί στα μέλη — όχι τα μέλη στους μηχανισμούς. Όπου οι αποφάσεις κρίνονται από το αποτέλεσμα, όχι από το ποιος κρατάει το μικρόφωνο. Όπου κανείς δεν είναι «ιδιοκτήτης», αλλά όλοι είναι συμμέτοχοι.
Η ιστορία με τη φωτογραφία αυτή έχει ένα δίδαγμα: η εξουσία που κερδίζεται με πλάτες και διαδρόμους, χάνεται στην πρώτη επαφή με την πραγματικότητα. Η μόνη εξουσία που αντέχει, είναι αυτή που σου δίνει ο κόσμος — και που ο κόσμος μπορεί να σου πάρει.
Εκείνο το απόγευμα του Φεβρουαρίου, όταν κατέβηκα από τη σκηνή, ήξερα ότι η αλήθεια αργεί αλλά δεν ξεχνάει.
Η φωτογραφία μιλάει. Η ιστορία απαντάει. Κι εμείς κοιτάμε μπροστά. Με τον κόσμο. Πάντα με τον κόσμο.
Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι οι πλημμύρες στη Θεσσαλία για να στήσουν τα Data Centers δεν ήταν τυχαίες
Πόσο πιθανό είναι να έχουμε πλήρης καταστροφή μίας περιοχής δύο φορές (Ιανός και Daniel) μέσα σε δύο χρόνια και μάλιστα αγροτικής περιοχής που παράγει και προϊόντα για κατανάλωση
Πόσο πιθανό είναι στις εκτάσεις που καταστράφηκαν ξαφνικά να γίνεται η εγκατάσταση Data Centers
Δεν υπάρχει καμία θεωρία συνωμοσίας όταν έχουμε να κάνουμε με μία εγκληματική οργάνωση όπως η κυβέρνηση Μητσοτάκη
Όλα αυτά που κάποιοι ανέφεραν ως θεωρίες συνωμοσίας έχουν επιβεβαιωθεί στον απόλυτο βαθμό
Την γυναίκα που έχει περάσει "τόσα"
την γνωρίζω καλά
Αλλά δεν την κρίνω όπως τόσο εύκολα και επιπόλαια και υβριστικα κάνεις εσύ
Για κάτι σαν και εσάς που κατά πως φαίνεται είστε δυστυχώς πάρα πολλοί σιχαθηκα πλέον τον εαυτό μου που έδωσε το είναι του για ένα καλύτερο κόσμο....
🧨ΕΚΤΑΚΤΟ: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τραβάει το αυτί της ελληνικής κυβέρνησης γιατί δεν πέρασε ΑΚΟΜΑ την νομοθεσία προστασίας των δημοσιογράφων από εκφοβιστικές και καταχρηστικές αγωγές (SLAPPs.
💣Η Ελλάδα κινδυνεύει ακόμα και με παραπομπή στα Ευρωπαϊκά δικαστήρια, γιατί είχε 2 χρόνια, αλλά έχασε την προθεσμία.
👉Αφήνω εδώ όλες τις φορές που ρωτήσαμε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο τους τελευταίους μήνες να μας πει επιτέλους μια ημερομηνία.
⁉️Οι απαντήσεις του;
✍Από gaslighting ότι «Ψηφίστηκε το μεγαλύτερο μέρος της [νομοθεσίας], ήδη εφαρμόζεται» (14/5/2026) (μάλλον η Κομισιόν είναι χαζή σαν εμάς και δεν τo κατάλαβε)
✂️μέχρι προσβολές «Εδώ πέρα δεν είναι ούτε το σπίτι σας ούτε κάποιος χώρος που δεν μπορείτε να σέβεστε, που δεν σέβεστε κανέναν.» (18/5/2026)
✏️και άλλες προσβολές «αυτό δεν είναι ερώτηση, είναι τοποθέτηση, έχουμε μπερδέψει λίγο τους ρόλους,» «κάνετε διαγγέλματα», «Πάμε στον επόμενο δημοσιογράφο που κάνει κανονική ερώτηση.» (28/5/2026)
🖋️Εντολές να σταματήσουμε να κάνουμε επίμονες ερωτήσεις για να δείξουμε «σεβασμό στους συναδέλφους μας» (4/6/2026)
📌και άλλες προσβολές ότι έχουμε «θέμα κατανόησης ελληνικών», ότι «κάνετε μονοδιάστατη έρευνα για να βγάλετε τα συμπεράσματα που θέλετε» και ότι είμαστε «πρώτοι» σε όλη την Ευρώπη (4/6/2026)
Μα καλά εμείς
🔏Και στην Κομισιόν τόσο κουτορνίθια είναι και δεν το καταλάβαν πόσο πολύ προστατεύονται οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα;
Ράνια Τζίμα:
-Πάντως αυτό το σκάνδαλο φαίνεται πως είναι μια ανοιχτή πληγή για τη Νέα Δημοκρατία γιατί υπάρχουν πληροφορίες ότι έρχεται και άλλη δικογραφία, έρχονται μάλλον δικογραφίες και για άλλα γαλάζια στελέχη.
Ιωάννα Μάνδρου:
"Ράνια αυτές οι πληροφορίες είναι υπαρκτές. Επιβεβαιώνονται και από τη δική μου την πλευρά ότι η έρευνα για τον ΟΠΕΚΕΠΕ συνεχίζεται και ενδέχεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, σε χρόνο που δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί, να υπάρξει και άλλη δικογραφία με την εμπλοκή και πολιτικού προσώπου, δηλαδή κυβερνητικού βουλευτή ή πρώην υπουργού, που βεβαίως αυτή η εξέλιξη αναμένεται πιθανότατα μέσα στον Σεπτέμβριο..."
Ποινική δίωξη για τέσσερις βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για τον ΟΠΕΚΕΠΕ – Κατηγορούνται για παρεμβάσεις που ζημίωσαν τα ευρωπαϊκά ταμεία
Τον τύπο με το κοστούμι και την χειροβομβίδα που περπατούσε ανενόχλητος στο συλλαλητήριο για τα Τέμπη πως και δεν τον αναζήτησε η αστυνομία και ο εισαγγελέας;
Ο Γιώργος Π. είδε μέσα σε μια στιγμή τη ζωή του να διαλύεται.
Με ένα ανώνυμο σημείωμα η Αστυνομία μπούκαρε στο σπίτι του, τον άρπαξε και τον έβαλε στον κόσμο της απόλυτης αγωνίας, ως ντεμέκ «δολοφόνο της #Μαρφιν».
Όλα κατέπεσαν στο δικαστήριο.
Ο άνθρωπος ήταν αθώος.
Όσα έλεγε η Αντιτρομοκρατική ήταν μούφες.
Αλλά μια ζωή είχε διαλυθεί και έπρεπε να φτιαχτεί ξανά απ'την αρχή.
Σήμερα το μόνο που αλλάζει είναι ότι το "ανώνυμο σημείωμα" γίνεται "ανώνυμο e-mail".
2 άτομα προφυλακίζονται χωρίς καμία ταυτοποίησή τους στα επεισόδια και η κυβέρνηση συνεχίζει τις (προεκλογικές) χαρές της πάνω στις ζωές 3 ανθρώπων.
«Με αυτό το σημείωμα ξεκίνησαν για εμάς, τους τότε κατηγορούμενους, πέντε χρόνια ακραίας ταλαιπωρίας. Ένα σημείωμα που διαβιβάστηκε από την Ασφάλεια προς την Ασφάλεια, η οποία τότε υποτίθεται ότι δεν διέθετε ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.
Για πέντε χρόνια είχαμε να κρέμονται πάνω από τα κεφάλια μας πολλαπλές κατηγορίες ανθρωποκτονίας. Η αστυνομία εισέβαλε στα δικά μας σπίτια και στα σπίτια των οικείων μας, προκαλώντας αναστάτωση και καταστροφές. Οι ζωές μας μπήκαν απολύτως στον πάγο και χρειάστηκε πολύς χρόνος για να μπορέσουμε να ανακάμψουμε.
Η δίωξη αυτή, η σκευωρία που στήθηκε εναντίον μας, μας κόστισε ηθικά, υλικά και κοινωνικά. Χρειάστηκε να σταθούμε απέναντι στους συναδέλφους, στους γείτονες, ακόμη και στους φίλους μας, και να αποδεικνύουμε το αυτονόητο: ότι δεν είμαστε ελέφαντες, ότι δεν ευθυνόμαστε για τις σκευωρίες που κατασκευάζουν η Ασφάλεια και ο κρατικός μηχανισμός.
Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, αυτό που αισθάνομαι είναι ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται, όχι ως φάρσα αλλά ως τραγωδία. Βρισκόμαστε και πάλι μπροστά σε τρεις κατηγορούμενους, μέσα σε μια αντίστοιχη κοινωνική και πολιτική συνθήκη. Βλέπουμε να εφαρμόζεται ακριβώς η ίδια διάτρητη αστυνομική μεθοδολογία και να επαναλαμβάνονται οι ίδιες αστήρικτες αστυνομικές διαρροές προς τα μέσα ενημέρωσης, τα οποία τις αναπαράγουν αβίαστα.
Με την ανακίνηση αυτής της υπόθεσης, τρεις άνθρωποι καλούνται και πάλι να ανέβουν έναν πολύ μεγάλο ανήφορο, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι προεκλογικές επιδιώξεις μιας κυβέρνησης που βρίσκεται στα τελευταία της.»
#antireport
(Μπράβο στο @omniatv για την κάλυψη και στον κοινωνικό χώρο «Σαχέλ» για τη φιλοξενία)