Dua etmek yerine bazen soru sorarım. Allah'ım nereye gideyim, ne yapayım, neyi seveyim diye konuşurum. Çıkmazda olduğumdan ziyade güvendiğimden yaparım bunu. Cevap arama hissi, ellerimi hiç boş bırakmaz zaten. Beklediğim için de lazım olanı bulurum. Rehber bilmenin güveni apayrı.
“Abi açıcaksın küçük bir sahaf, önüne iki üç masa atıcaksın, kediler falan takılıcaksın kafana göre,” diyenlerin bahsini ettikleri sahafı açtık. Bomboş.