Belki de yola çıkılan yerde kaldın
Ve beni kimsenin nabzında vurmayan lirik güzelliğin aldı
Sen kelimeni nefesinde demlemeden boğuldun
Güneşi batırmasını bilir onlar ama sen doğurdun
Ben önceden karşında kalsedon rengindeki göldüm
Yoruldum yıldızları saymaktan bahar bile borana döndü
Daha şafak sökmeden ağlardın
Oysa sen eskiden temiz bileklerine kızlar gibi bazalt bağlardın
Kanatlandın pruvasında muhrip bi' teknenin
Kim bilir başında bir çiçekli taç
Sen zafer getirdin eski mermer hüznün üstüne
Benim yüzümde yazdı!
Ve senin zaferler getiren kolların kayıp