Sistemde uzun süre biriken görünmez gerilim, bir noktadan sonra dengeyi bozup kopuşa dönüşür. İnsan çoğu zaman gittiği gün değil, yorulmaya başladığı gün uzaklaşmaya başlar.
Aynı gökyüzünün altında, aynı yıldızlara baktık. Ama aramızdaki mesafe kilometrelerle değil, ulaşamayan ihtimallerle ölçüldü. Işık bile bize farklı zamanlardan gelirken, biz aynı ana bile varamadık.
Bir gün seksen yaşında uykudan uyandığımı düşündüm; zamanın üzerimde bıraktığı izleri bir deney sonucu gibi okurken, hayatın tüm düzensizlikleri içinde aklıma sen geldin.Bazı insanlar entropiyi bile yavaşlatacak kadar özel oluyor.