Bir göçmen ve göçmenler üzerine çalışan biri olarak ihtiyaç duyan herkesin kendisini daha mutlu ve güvende hissedeceği yerde yaşamasından yanayım. Burada sorun sığınmacıların varlığı değil; planlama ve denetim yapabilecek bir devletin yokluğu.
Bayramları ülkesinde kutlayan sığınmacı olmaz. Teknik olarak mümkün değil.
Dünyanın her ülkesinde sığınmacılara “ülkene dönersen sığınma hakkını kaybedersin” derler. Çünkü bu kişinin ülkesinde yaşayabiliyor olduğunu, dolayısıyla sığınma nedeninin ortadan kalktığını gösterir.
Mısır’a gidemediği için ailesini görmeye Ürdün’e giden arkadaşım var. Irak’a, İran’a ya da Suriye’ye gidemediği için Türkiye’ye; Libya’ya gidemediği için Mısır’a; Türkiye’ye gidemediği için Yunanistan’a giden; Afganistan’a gidemediği için Pakistan’a giden…
Ama herkes “en doğru”
Öz ülkesinde tahammül edememiş; kendisine de tahammül edilmemiş.
ABD’de istediği gibi yaşıyor. İstediği gibi yaşaması için devlet üstüne para bile veriyor. Kendisine bu imkanları sunan insanların dini inançlarına, kişisel hayatlarına ya da cinsel yönelimlerine+
+ dair nefret içeren sözler söyleyebiliyor.
“Farkında mısın?” dedim. “Kötülediğin bu insanlar da aynı şekilde seni kötüleseler, bu ülkenin kaçtığın öz ülkenden farkı kalmayacak.”