هر چند به جنایت های شما هر روز افزوده میشود اما چهار سال که هیچ،تا روزی که ایران از آن مردمش نشود نه فراموش میکنیم و نه میبخشیم و هر لحظه تمام خشم و نفرتمان اصلحه میشود تا نابودیتان را زودتر جشن بگیریم.
این روزا حتی خاکستریم نبود؛تاریکی مطلق و سیاهیه؛پنج ماهه روز به روز همه چی هزار برابر بدتر از قبل میشه و دردش تو کلمه ها جا نمیگیره
فقط انگار کاملا متوجه شدم انسان تو هر موقعیتی بعد مدتی محکوم به افتادن تو جریان زندگیه
ما هنوزم تو این تاریکی نفس میکشیم…
ما هنوز زندهایم.
@shadabalishad شاید دختر داییت نمیترسه ولی یه بچه کوچیکی داره که از جفتشون به یه اندازه وحشت داره و بعد ۱۸ دی همش استرس داره،دائم گریه میکنه،بغل مدرسشو روز اول زدن و شبا نمیتونه بخوابه:))دور خونشونم جوریه که سه بار سر جمع دو هفتم نشده رفته و دوباره برگشته؛ الانم تهرانه.
دوستان باور بفرمایید کشتهشدگان این جنبش به دیدار خدای رنگینکمان برای رقص در نور نرفتهاند. هیچ دری از آسمان به سویشان گشوده نشده است. نه اسطورهای در کار بوده و نه افسانهای که مرگ را به ضیافتی آسمانی بدل کند. آنها به شکلی دردناک از میان ما رفتند؛ از کوچه و خیابان،
۱/۶
اگر کلمهای باید بماند، همان کلمه دقیق است: کشتند. زدند. کور کردند. شکنجه کردند. مُرد. حقیقت را با واژههای نرم نمیتوان سبک کرد. حقیقت همان است که اتفاق افتاده؛ و احترام به آنها یعنی گفتن و پذیرفتن تمام تلخیِ بیپردهی آنچه بر سرشان آمد...
۶/۶
متاسفانه برای بخش قابل توجهی از ایرانیهای خارج از ایران، پهلوی مهمترین موضوع این روزهاست.
اما واقعیت اینه که داخل ایران نگران اینیم جاویدنامی نامش گفته نشه، نگران بازماندههاییم که تنها نباشن، نگران بازداشتیهاییم، نگران بیکاری و بیپولیایم، نگران جنگیم، نگران آیندهایم.
که هزینه کمتری بدیم؛جوونا و دسته گلای کمتری حدالامکان بازداشت،مورد ضرب و شتم،کشته و اعدام شن ولی ما نباید سکوت کنیم؛جا نباید موفق به سرکوب ما بشه؛ما خون جوونامون رو رو زمین نمیذاریم!ما فراموش نمیکنیم؛هر جور میتونی با هر روشی یک قدم بیا.یک قدم بردار و همراه شو هموطن
#مهسا_امینی