Altına imza. Yok diğerinin yüzü olduğu marka daha lüksmüş de bilmem ne. Ultra zenginlerin erişebildiği markaların, ultra para kazanacak olan yüzleri sizi niye bu kadar ilgilendiriyor anlamış değilim.
Türk halkının işsiz güçsüz olduğundan artık eminim. Boş iş seviyorsunuz abi siz. Bvlgari’den tek bir şey satın alamayacak tiplerin tüm gün marka yüzü eleştirmesi aşırı komik. Sana ne mesela afra mı olmuş serenay mı? Sen önce dolmuşta alamadığın para üstünü istemeyi öğren.
VFS global sitesine girebilen, Fransa için vize randevusu alabilen var mıdır acaba? Üç gündür siteye girmeyi deniyorum kayıt olamadığım halde oturum süreniz doldu hatasıyla karşı karşıya kalıyorum. Delirmelik.
Kozmetik devi Flormar'ın yeni işe başlayan çalışanlarına sunduğu hoş geldin kitinde teknolojik ürünlerden, günlük ofis ihtiyaçlarına ve markanın sevilen makyaj ürünlerine kadar zengin bir içerik yer alıyor. Çalışan motivasyonunu artıran bu paketin kutu açılımı paylaşımı
Çünkü kriter belirleme hakkı bir tek erkeklere ait onlara göre. Kendilerine bakmadan manken gibi kadınları isterler, kadın dediğin şöyle olacak böyle olacak derler ama iş bir kadının kriterlerine gelince -ki fiziksel hiçbir şey yok bu kriterlerde- hemen saldırganlaşıyorlar.
Zannettiğinizin tersine,çocuk disiplin sever. Disiplin,içinde kuralların olduğu bir düzendir. Asıl bir günü bir gününe uymayan,neye izin verip vermeyeceğini bilmeyen yetişkinler çocuğu bozar. Gördüğü her açığı kullanmak ister çocuk. İnternet ebeveynliği, ebeveynlik değildir.
O psikolojik eşiklerden biri bu mesela. Şu zımbırtılara dokununca ne olacağını, ne ceza alacağını bilen var mıydı? Yoktu. Herkes "elleyemeyiz" diye düşünüyordu ve ellemiyordu. Bu kadar.
Kimsenin, dokunsa ne olacağına dair bir öngörüsü de yoktu. Korku desen tam olarak büyük bir korku sebebi yoktu yani. Sadece "elleyemeyiz" düşüncesi vardı tüm çocuklarda. Kimse kimseyi neden yapmaması gerektiği konusunda eğitmiş ya da ikna etmiş filan da değildi. Görünmez bir engel, kaç nesli bu zımbırtılardan uzak tutmayı başarmıştı.
O görünmez engel -bence- okulun bir "kurum" olması idi her şeyiyle. Disiplin, ast-üst ilişkisi, devletin elinin varlığı, düzen, intizam... Dışarıdaki psikopatları okuldan uzak tutan da buydu. Yabancı kimse okula girmezdi. Güvenlik olduğundan mı? Hayır. Devletin eli orada olduğundan sadece. İçerde takım elbiseli adamlar, düzgün giyimli kadınlar, üniformalı çocuklar olduğundan.
Her şey için senelerce sürecek bir psikolojik çözümleme süreci ya da çok caydırıcı, ibretlik cezalar ve kanunda inanılmaz değişiklikler gerekmeyebilir yani.