Mijn opa, achter de vuilniswagen 45 jaar heeft hij dit werk gedaan en ik ben trots op hem,hij heeft NL opgebouwd,samen met Seppe, een collega uit Italie,en nee moslims waren er toen nog niet.
Ik ga geen welles nietes spelletje spelen, wat jij zegt is niet waar, de grenzen zijn erkend door de buurlanden, daarom heeft Israël ook geen oorlog met ze, je verspreid hiermee antisemitisch nepnieuws, dus kom met bewijs dat Egypte en o.a Jordanië Israëls grenzen niet erkend, of ik rot je eraf, mijn account is geen platform voor bullshit.
1 van 2
Een uitgebreider verhaal ter ontkrachting van nieuwe voeding van Palestijns narratief.
Jericho, 2000 jaar geleden. Is dit een Joodse begraafplaats of Palestijnse geschiedenis?
De archeologie vertelt een geschiedenis die niet zomaar in een moderne nationale Palestijnse narratieve kan worden ingepast.
Op 16 november 2026 kwam het Palestijnse persbureau WAFA met een artikel over de ontdekking van een ongeveer 2000 jaar oude begraafplaats in het gebied al-Thaniya, bij Jericho.
De Palestijnse directeur van Oudheden, Iyad Hamdan, omschreef de begraafplaats als ‘neo-classical’🤡
Dat riep bij mij direct zowel historische als archeologische vragen op. Want over welke periode hebben we het precies?
Wie woonden er destijds in Jericho?
Wat vertellen de grafstructuren en grafvondsten over de identiteit van de mensen die daar begraven werden?
Jericho was nl. een belangrijk centrum van Joods leven!
Rond het begin van onze jaartelling was Jericho een van de belangrijkste steden van Judea, na Jeruzalem.
De Hasmonese heersers hadden er mooie paleizen. Herodes de Grote bouwde er omvangrijke winterpaleizen en bracht een groot deel van zijn tijd door in de omgeving. De streek was bijzonder welvarend dankzij de vruchtbare landbouwgrond, dadelpalmen en de productie van kostbare balsem.
De rijke joodse families uit Jeruzalem bezaten landgoederen in de omgeving van Jericho. Het was voor deze families gebruikelijk om monumentale familiegrafkamers in de streek te laten aanleggen.
Dit is geen moderne Israëlische interpretatie en je ziet het in de musea.
De Italiaanse universiteit Sapienza in Rome heeft samen met het Palestijnse ministerie van Toerisme en Oudheden archeologisch onderzoek uitgevoerd bij Khirbet Thaniyah, dezelfde vindplaats.
De universiteit berichtte over de ontdekking van drie monumentale graven uit de Herodiaanse periode, de eerste eeuw voor Christus tot de eerste eeuw na Christus.
De onderzoekers concludeerden dat de graven, gezien hun monumentale karakter, het aantal begraven personen en de archeologische vondsten, waarschijnlijk toebehoorden aan leden van de aristocratische joodse families van Jeruzalem.
De universiteit beschrijft bovendien dat deze welgestelde families landgoederen in de omgeving van Jericho bezaten en ervoor kozen zich daar te laten begraven.
En dan de grafarchitectuur en de rozetten
De beelden van de recente ontdekking tonen grafkamers, stenen grafkisten en versieringen die overeenkomsten vertonen met bekende Joodse begraafplaatsen uit de Tweede Tempelperiode.
In het bijzonder zijn de rozetmotieven interessant.
Stenen ossuaria met rozetversieringen zijn uitgebreid gedocumenteerd in de Joodse begrafeniscultuur van deze periode. Een ossuarium was een stenen kist waarin na de eerste begrafenis de botten van de overledene werden verzameld.
In het Israel Museum in Jeruzalem zijn vergelijkbare Joodse ossuaria en grafvondsten te zien.
Ook in Jericho zelf is dit archeologisch uitvoerig onderzocht. De archeologen Rachel Hachlili en Ann Killebrew publiceerden in 1999 de studie Jericho. The Jewish Cemetery of the Second Temple Period.
Deze publicatie beschrijft de opgravingen van Joodse begraafplaatsen uit de Hellenistische en Romeinse periode aan de rand van Jericho.
Daarbij zijn onder meer aangetroffen:
Uitgehouwen grafkamers.
Grafnissen in de rotsen.
Stenen ossuaria met rozetversieringen.
Hebreeuwse en Griekse inscripties.
Grafvondsten die inzicht geven in de Joodse begrafenisgebruiken.
De Joodse aanwezigheid in Jericho in deze periode is daarmee rechtstreeks archeologisch gedocumenteerd.
Een rozet alleen bewijst overigens niet dat een graf Joods is. De combinatie van grafarchitectuur, voorwerpen, inscripties en archeologische context is bepalend.
Waren er daar destijds Palestijnen?
Een belangrijke historische vraag.
De graven worden gedateerd in de periode rond begin van onze jaartelling. Het gebied maakte toen deel uit van Judea, in het Grieks en Latijn ook aangeduid als Judaea.
@elbobo222@LidlNederland Na de Camp David en Oslo-akkoorden zijn het erkende grenzen, misschien moet je eerst eens wat kennis opdoen, want je weet echt niet waar je het over hebt.
@Massinky@marsa76 Lekker droog zijn die hé, ach wat is het toch heerlijk om een Zionist te zijn, maar als je een dodelijke ziekte krijgt, geen geneesmiddelen uit Israël gebruiken, principe is principe.
Als je het nieuws gevolgd had, en zelfs bij de NOS, dan had je geweten dat het uit de erkende grenzen van Israël komt, anders krijgt de Lidl 6 jaar celstraf, waarom is het beschamend dat het uit Israël komt, jij bent voor mij een textbook antisemiet, maar als het je niet uitmaakt en alleen een vraag stelt, waar maak je je zo druk om.
@elbobo222@LidlNederland Deze dadels komen uit Israël, en daar heeft geen palestijn wat mee te maken, als je vind dat er geen dadels uit Israël mogen worden verkocht en ik zet voor de duidelijkheid erbij, de erkende grenzen van 1948, dan ben je geen Israël-criticus maar een antiemiet.
@BenTorahson972@lidl Jammer want deze zijn echt lekkerder, het zit hem in de dadelboom, en Tunesië heeft die bomen niet, al zullen ze best lekker zijn als ze vers zijn.
De totale krankzinnigheid op onze universiteiten is inmiddels nauwelijks nog te bevatten.
Op Tilburg University hebben zo’n vijftien gemaskerde pro-Palestijnse activisten de aula bezet. De deuren zijn van binnenuit met kettingen vergrendeld. De universiteit kan daardoor mogelijk de eigen Dies Natalis niet vieren, die vandaag gepland was. Wie deze lieden precies zijn, of ze überhaupt in Tilburg studeren en hoe ze vóór openingstijd zijn binnengekomen, is niet bekend.
Wat wél bekend is: deze griezels eisen dat de universiteit alle banden met Israëlische instellingen verbreekt. En ze vertrekken niet voordat hun eisen worden ingewilligd.
En ja, daar gaan we weer: tegen alle afspraken en voornemens in wordt de bestuurlijke deugdialoog gestart. Maar zelfs de activisten zélf hebben daar genoeg van.
Sinds wanneer is het bezetten van universiteitsgebouwen, het barricaderen van deuren en het ontregelen van academische bijeenkomsten een legitieme manier geworden om politieke eisen af te dwingen? En waarom meent een universiteitsbestuur dat het met mensen die zich op deze manier gedragen moet onderhandelen?
Hier voltrekt zich wederom de perverse omkering van ieder gezag. Niet de universiteit bepaalt meer onder welke voorwaarden onderwijs, wetenschap en academische bijeenkomsten plaatsvinden, maar een handjevol gemaskerde lafbekken dat zichzelf het recht heeft toegeëigend om de instelling te gijzelen totdat het even laffe bestuur politiek door de knieën gaat.
En natuurlijk draait het opnieuw om Israël. Universiteiten die bij uitstek plaatsen van vrije wetenschap, internationale samenwerking en intellectuele onafhankelijkheid zouden moeten zijn, moeten volgens deze activisten Israëlische wetenschappers en instellingen collectief uitsluiten. Uitgerekend degenen die zichzelf zo graag als verdedigers van rechtvaardigheid profileren, eisen een academische boycot op basis van nationaliteit. Ordinaire racisten zijn het, met een zieke obsessieve focus op de Joodse staat. Daar hebben we een woord voor: antisemitisme.
Het meest ontluisterende is misschien nog wel de bestuurlijke reflex: praten, begrip tonen, compromissen zoeken. Alsof het hier gaat om brave studenten die een alledaags inhoudelijk meningsverschil willen bespreken, in plaats van gemaskerde onbekenden die een universiteitsgebouw bezet houden en weigeren te vertrekken.
Een universiteit is geen vrijplaats voor politieke intimidatie. Demonstratierecht is geen bezettingsrecht. En academische vrijheid betekent niet dat de meest intimiderende en agressieve actiegroep het beleid mag dicteren.
Het bestuur zou daarom allereerst moeten vaststellen wie deze mensen zijn en of ze überhaupt iets op deze universiteit te zoeken hebben. Vervolgens moet de bezetting worden beëindigd, desnoods met behulp van de politie. Wie de huisregels overtreedt, moet daarop worden aangesproken, ongeacht of diegene student is.
Het is zó kaksimpel: niet onderhandelen onder dreiging van ontregeling. Niet capituleren voor gemaskerde onbekenden. Niet opnieuw de rechten van de academische gemeenschap ondergeschikt maken aan de eisen van een kleine, schreeuwende minderheid.
Haal dit tuig uit die aula. Nu!
Bron in onderstaande tweet.
Hoe was mijn dag vandaag.
In de ochtend kwam het bericht dat de motie die Hamasverheerlijking tegengaat is verworpen, het is dus toegestaan om 7/10 te ''vieren'' als verzet.
Een uur later kwam de motie waarin werd opgeroepen om actief Joden in Nederland te beschermen, ook verworpen.
Een half uur zag ik dat Denk in Amsterdam oproept om producten uit Israël niet alleen actief op te sporen, maar ook iemand die het koopt te achtervolgen naar zijn huis.
Gisteren is er een culturele boycot ingesteld door de gemeenteraad van Amsterdam op alles wat uit Israël komt, dus ook kunst en cultuur, sportclubs etc.
Zonet word een nabestaande van nazi-kunstroof een clown genoemd bij Eva, omdat het wel heel ''verdacht'' is dat hij pas nu een claim neerlegt.
Ik hoop zo dat ik morgen fit genoeg ben om de deur uit te gaan, want hiervan word ik zieker dan van wat dan ook.