Boyle hani konusmak istedigin tek bir insan vardir ama yollariniz ayrilmistir sonra baska birileriyle konusurken beni bunlarla konusmaya mecbur biraktin ofkesi gelir ya, tam ordayim.
ne zaman incinsem degismeye ve sogukkanli olmaya karar veriyorum ama kirginligim gecince yine eski konusan, herkese inanan ve cana yakin, neseli halime dönüyorum bu da kendime en büyük kirginligim
başkası başarısız olursa -> kim bilir ne dertler çekti ne badireler atlattı çok görmemek lazım
biz başarısız olursak -> senin kapasiten bu sen işte bu kadarsın oğlum
bir şeyi şiddetle istemeyi bırakmak ne ferahlatıcı bir duygu. evet istiyordum ama geçti. yani hala olsun isterim, vazgeçmedim aslında ama olmamasına üzülmüyorum. onsuz yaşadım, dünyanın sonu değil. buruk ama böyle de iyiyim, gibi. terketmeyi terketmek. büyümek.
- öyle üzüldüğüm dibe battığım yillar oldu ki, hafizalardan bile silinmek istedim.. sonra Rabbim bana bu cümleyi kurdurdu.. gerçekten de hikayemin devamı varmış Allahim ve ne de güzelmiş..
yersiz yurtsuz yuvasız kuşlar gibi kaldığınızda sıkıntınızı en yakınlarınıza bile izah etmek istemediğiniz ânlarda sığınacak bir rabbinizin olması sandığınızdan çok daha büyük bir nimet