Benim için tebrik de, takdir de, tenkit de, muhabbet de cebri bir mesafe ve engel olmadığı sürece yüz yüzedir. Bürokratik, soğuk ve klişe temennileri sevmiyorum.
Birini tanımak için, yaşadığı yeri ne şekilde dönüştürdüğüne, bulunduğu mekana ne kattığına bakmak da iyi bir ölçü veriyor. Mekanı güzelleştiren, ona estetik ve ruh katan birinin özünün kötü, karanlık ve kasvetli olması çok olası değil.
@asudelik O tarz haberciliği savunanlar ve sevenler olduğu için o tür haber sayfaları cesaretlenip palazlanıyor. Hepsi aynı yolun yolcusu ruh hastaları.
Son zamanlarda iyice ayyuka çıkan bir durum var. Sözüm ona bazı yerden bitme ve fason bazı sosyal medya menşeli haber kaynakları daha çok izlenme ve beğeni almak için her türlü şiddeti, kötülüğü pervasızca ve ahmakça aleni şekilde paylaşıyor.
Empati kabiliyetleri yok. Her şeyi paraya veya ilgiye tahvil edebilmek uğruna her türlü hassasiyeti göz ardı edebiliyor ve hiçbir ilke tanımıyorlar. Öyleleri önüme düştükçe spam veya kötü kullanım olarak bildiriyorum.
Kendimi önemsediğimden değil, beni taklit etmeye kalksa birileri, internette ve sosyal medyada bu amaçla kullanılabilecek ne tek bir ses kaydım ne de bizzat kendi paylaştığım tek bir görselim var. Obsesyonumun işe yaradığı nadir durumlardan bu. :)
Nefret konusunda bir şey diyemem çünkü insanı biraz dengesiz ve fevri yapıyor ama sevmemek, sevmek kadar haktır. Bazı kimseleri sevmemek ve bunu gerekçesini açıklama ihtiyacı hissetmeksizin belirtmek doğal görülmeli.
Son zamanlarda bu durumdan yakınan insan sayısı hayli fazla. Meşrebine uygun insan eksikliği çekenler kendi ruh dünyalarına uygun muhitlerde kendilerine yakın insanları bulabilir, kendi münzevi köşelerinde değil.
Dost arayan insan müstağni davranamaz; davranırsa dostsuz kalır. Gerekirse önce sen gideceksin. İyi karşılanırsan ünsiyet hasıl olana kadar devam edeceksin. Sonrasında senin gittiğin gibi sana gelinmiyorsa o kapıdan ayağını çekeceksin.
Çok büyük ilmi birikime, dehşet bir zekaya sahip olmak hiçbir zaman güzel ahlakın önüne geçemeyecek. Tersinden söylersek, güzel huy bulunmadığı sürece ilim ve zeka kupkuru, renksiz ve ışıltısız; taşınması güç birer yük olacak.