اینو میذارم اینجا به یادگار، برای بعدنهای خودم، یا شاید بچههام:
روزایی رو میگذرونم که هیچ روزنه امیدی نمیبینم، ینی الان حال نفس کشیدنم نباید داشته باشم.
ولی آنچنان جدی و پیگیر دارم ادامه میدم و خم به ابرو نیاوردم که خودم رو هم بهت زده کردم، نمیدونستم همچین اخلاقی دارم