الان بدتر از قبلم؛ نمیخوام بمیرم. میخوام فراموش شم، نمیخوام تشییع داشته باشم آدما ناراحتم باشن نمیخوام قبر داشته باشم.
نمیخوام باشم و ازم تعریف کنن بهم بگن خوشگلی موفقی یا هرچیز ذوقدار.
میخوام بگم «obliviate» و همهچیز در مورد من پاک شه. انگار هیچوقت نبودم.
دیروز یه خانومی رو دیدم با پیراهن تابستونی رنگی و زیبا داشت پیادهروی میکرد.
انقدر خوشحال بودم که توی شهر کوچیک هم این چیزا داره نرمالایز میشه که میخواستم بپرم ماچش کنم. 😭
ینی یه نفر نبوده بگه مرد لازم نیست ساعتت دیده بشه؟
ینی تو مغز معیوبش چی میگذشته؟ گفته آستینو میدم بالا رولکس بیفته عکس بهتر شه؟ ینی نمیدونه کل دنیا مسخرهش میکنن؟ آخه میشه مگه این حد از نادونی؟ وا