Kaynanam nasıl oglunu bana karşı kışkırtıyor okuyun bakalım sizce kim haklı
Oğlum, sen bu evde gerçekten rahat mısın? Ne zaman arasam gelin hanımın yanında konuşamıyorsun.
Ben: Anne, yine ne oldu? Daha kapıdan girer girmez oğlunuzu benden kurtarmaya başladınız.
Kaynanam: Ben oğlumu senden kurtarmıyorum. Sadece eskiden beri oğlumun nasıl olduğunu biliyorum.
Ben: Biliyorsanız, benim de onun eşi olduğumu hatırlayın.
Kaynana: Eşisin diye oğlumu benden koparamazsın!
Ben: Ben kimseyi kimseden koparmıyorum. Ama evliliğimize sürekli karışırsanız, aramızda sorun çıkması normal.
Kaynanam: Sen daha bu eve gelmeden önce oğlum böyle değildi!
Ben: Oğlunuz da artık çocuk değil. Kendi kararlarını verebilir.
Kaynanam: Bak gelin, sabrımı taşırma!
Ben: Ben de yıllardır susuyorum. Ama bugün ilk defa açık konuşacağım. Bu evin içinde benim de söz hakkım var.
Kaynanam: Demek bana kafa tutuyorsun?
Ben: Hayır. Sadece sınırımı çiziyorum.
Kaynanam: Oğlum, sen de hâlâ susacak mısın?
Kocam: İkiniz de haklı olduğunuzu düşünüyorsunuz ama bu böyle devam ederse bu evde huzur kalmayacak.
Ben: Ben huzur istiyorum. Ama huzur, herkes kendi sınırını bildiğinde olur.
Kaynanam: Peki… Demek beni artık istemiyorsunuz?
Ben: İstememek başka, evliliğimize müdahale edilmesini istememek başka.
Kaynanam: Bu sözlerinizi unutmayacağım.
Ben: Ben de söylediklerimi unutmayacağım. Çünkü ilk defa kendimi savundum.