Kütüphanede yıllarca aynı masaya oturan iki yabancı vardı.
Birbirlerinin adını hiç öğrenmediler ama okudukları kitapları ezbere bilirlerdi.
Bazı dostluklar tek kelime konuşulmadan da kurulabiliyormuş.
Susmak, her zaman söyleyecek söz bulamamak değildir.
Bazen söylenecek çok şey varken kendini tutabilmektir.
Her tartışmayı kazanmak insanı haklı yapmaz.
Bazı sözler söylendiği anda sahibini küçültür.
Olgunluk, nerede konuşacağını bildiğin kadar nerede susacağını bilmektir.
Sessizlik bazen en ağır cevaptır.