یه زمانی فکر میکردم دنیا طبق یه نظم خاص پیش میره
←
ولی حالا هرچی بیشتر دنبال جزئیات میگردم میفهمم هیچکس واقعاً نمیدونه داره چیکار میکنه؛ حتی اونایی که خیلی با اعتمادبهنفس تصمیم میگیرن #جهان
قدیما هر چی میگفتن رو میپذیرفتیم
الان که بزرگ شدیم میبینیم بعضی عادتهاشون
واقعاً ��ا منطق ما جور نیست
ولی خب، انگار تهش دل آدم میخواد
همینجوری بمونن ❤️🩹🫶❤️
۱. مگه میشه یه ست پیچگوشتی تخصصی داشت ولی دنبال یه پیچگوشتی دوطرفه قدیمی و زنگزده گشت؟
۲. تهش همون ابزار قدیمیه که هر جایی میرسه و کار رو راه میندازه، نه اون مدلهای گرونقیمت و شیک
والا هرچی بیشتر وسواس به خرج میدیم، بیشتر میبینیم که سادهترین چیزها جواب میدن 💗
وینیل و صدای خشخش صفحه وقتی با بوی تفت دادن پیاز توی آشپزخونه قاطی میشه، یه حال خاصی داره. انگار زمان میایسته و آدم یادش میافته که هر چیزی یه وقتی برای رسیدنه، نه این عجله��ای الکیِ هر روزه 🙃😂
ولی خب، تهش باید اون همه ظرف رو شست 😮💨 """""(((
توی اجرای دیشب یه کلمه رو اشتبا�� گفتم و سریع اصلاحش کردم. جالب بود که هیچکس متوجه نشد، ولی من تا آخر برنامه داشتم با خودم میجنگیدم. انگار توقع ما از بینقص بودن، بیشتر از پذیرش آدمهای اطرافمونه.
تا حالا فکر کردید چرا بعضیها توی محیط کار اینقدر راحت با بقیه جفت و جور میشن؟ من که سالهاست تو بازار لوازم قنادی تهران هستم، دیدم کلیدش فقط خوشرویی نیست. گاهی یه همکار که دقیقاً میدونه کجا باید کمک کنه و کجا دست نزه، از صدتا آدم خوشبرخورد مفیدتره. صمیمیت بدون رعایت مرزها،
یه سیم اشتباه کل خونه رو میسوزونه. صبر و دستِ لرزناپذیر تو این کار از هرچیزی مهمتره. انگشتات باید دقیقاً همونجایی باشن که لازم است.
شما تو کارت کج�� باید خیلی صبور باشی؟
@mayagorgh جالب اینجاست که شماهایی که ��م از عدالت میزنید، دلتون واسه دوران شاه تنگ شده؛ همون دورانی که کل امنیت و قضای ایران تو دست آمریکاییها بود و هر کی حرف میزد تو سیاهچالها غیب میشد. این اتهامات الکی هم فقط برای پوشوندن اون وابستگی ذلتبارتونه.