جناب آقای سقاباصفهانی
شما برای بهینهسازی مصرف انرژی منصوب شدید و این مأموریت مهمی است.
اما قبل از اینکه بتوانید مصرف را بهینه کنید،باید یک سوال پایهای جواب بگیرد:
آیا سوبسیدی که دولت میپردازد اصلاً به مصرفکننده واقعی میرسد؟
چند سال در هرمزگان بودم. با اطلاع کامل میگویم:
مردم شریف ایران؛ صرفهجویی صرفا یک انتخاب نیست، بلکه مسئولیت ملی ما در این«جنگ اقتصادی»است.
امروز با تکیه بر همت شما و با عبور از مصرفِ بیمهابا به سوی خلقِ ارزش حداکثری، آیندهای روشنتر رقم خواهیم زد.
دولت در کنار ملت ایستاده و این همدلی راهِ«ایرانِ پیشرفته»است.
#روز_بهینهسازی
اینهافقط آن چیزی است که کشف شده.
تمرکزروی«مصرف درست»درحالی که نصف سوبسیدقبل ازرسیدن به مصرفکننده تبدیل به رانت میشود،
«مثل این است که شیر آب را ببندیم در حالی که لولهها سوراخ است.»
راهحلهایی وجوددارد که قابل اجراست نه ایدهآلگرایانه.
فقط این سالها کسی نخواسته اجرا کند.
کمبوداسکناس سیاست یا اتفاق؟
تحلیلی برپنهانترین ابزار کنترل نقدینگی دراقتصادایران
دراقتصادکلاسیک یک اصل بدیهی وجود دارد:یک واحد پول در هر شکلی بایدیک ارزش داشته باشد.
۱میلیون تومان داخل حساب=۱میلیون تومان اسکناس.
این اصل درایران امروز نقض شده.
یکی از روش هایی که داشت دولت رو بگا میداد همین اسکناس ۱میلیونی بود از هرجای ایران میبردی لب مرز ۱۳۰۰ازت میخریدند اوناهم میبردن اونور(تو هرات تبدیل میشد به ۲میلیون تومن)دولت قضیه رو گرفت سریع و دیگه چاپ نکردن
نتیجهگیری
اینجاادعاندارم که کمبوداسکناس قطعاًیک پروژه ازپیش طراحیشده است.اما یک واقعیت انکارناپذیر وجوددارد:سیاستهای محدودکننده عرضه اسکناس در شرایط تورمی ایران یک نتیجه مشخص داشته:
پول فیزیکی کمیاب شده،پریمیوم گرفته وبخشی از نقدینگی جامعه درفرآیند تبادل آن از اقتصاد حذف شده.