her sey cok bulanik. zihnimin her bir kosesi sisli, onumu goremiyorum. hatirlayamiyorum. bazen gunler o kadar birbirinin aynisi oluyor ki, gecen saatler birer ruya mi degil mi anlayamiyorum. yasadigim psikozu ve dissosiyasyonu anlatamiyorum.
bu bir döngü. bir şeyler iyi gidecek ve mutlu, tatmin ve özgür olacağım.
bir süreliğine.
ve sonra gene her şeyi sabote edeceğim ve bu hissettiklerim ellerimden yok olup gidecek. çünkü hayatta kalmamın başka bir yolu yok.
yabancı dılle cok ıclı dıslı olan ınsanların bı sure sonra kendı dıllerını de native gıbı degıl de yabancı dılden cevrılmıs gıbı yapay konusması cok tatlı gelıyo
yaş 15. acil stajı. halil hoca dördümüzü odaya topladı ve şu soruyu sordu; puşe tedavideki puşe ne demek? düşündüm. push, itmek, ilacı damardan hızlıca itmek. hemen atladım. “ingilizce, push yani itmek hocam”. aferin dedi ve ağzıma fıstıklı baklava tıkıştırdı. çok mutluydum.