Bazen herkes seni çok güçlü hep iyi hep neşeli biri olarak tanır. Ama kimse o gülüşün ardında neler taşıdığını bilmez. Maskeli depresyon tam da budur. Kişi dışarıdan işlevsel, hatta mutlu görünürken; içinde yoğun bir yorgunluk, değersizlik, eksiklik ve bastırılmış duygular taşır. Gülümsemek bir alışkanlığa dönüşür, yardım etmek bir kaçış olur ama kendi ihtiyaçlarını fark etmek ve yardım istemek giderek zorlaşır. Sürekli güçlü olmak zorunda değilsin. Her şeye yetişmek zorunda değilsin. Ve en önemlisi, hissettiklerini saklamak zorunda değilsin.Bazen en büyük yük, kimseye belli etmeden taşımaya çalıştıklarımızdır. Ve bazen iyileşme, "iyiyim" demeyi bırakıp gerçekten nasıl hissettigini kabul etmekle başlar. Yardım istemek zayıflık değil, kendine verdiğin bir değerdir🤍