دماوندی که سر تا پا یخ بسته اگر آتش بگیرد هم !
حریف غول سرما نیست ...
شعار انقلابت هم رفاه و عدل و ایمان بود
رفاه و عدل و ایمانی که سهم خانه ی ما نیست ...
کاش میشد آدما رو مثل کتابا ورق زد
از بعضی فصلها سریع گذشت، بعضی صفحات رو بارها و بارها خوند، و بعضی آدمارو در همون فصلهای اول جا گذاشت و کتاب رو بست. اما زندگی، یک کتابِ زنده ست....
تو ناچاری تمومِ فصلهاش رو با همون آدمایی که هستن، تا انتها زندگی کنی…
درونِ حنجرهام قارچهای زهر
روییدهست،
دهانم از خزه انباشتهست
و در نگاهم
آواز حسرتیست
که استخوانم را میترکاند؛
ببار بر من ای ابر،
ببار که بردباری ویرانم کرده است...
اهل هیچ سرزمینی نیستم
من یک موسیقی ام
نواخته از زخمه های هستی
من یک انسانم،زاده ی خاک
بی هیچ برتری بر دیگران
شرابم عشق و نانم شرافت
کلامم شعر ، آیینم رهایی
ره اوردم لبخند
و خدا مهمان همیشگی
روزمرگی هایم ...!
با این غم چه میتوان کرد ،
با غمِ نان ، با غم دویدن و نرسیدن ،
با غمِ جنگیدن و لِه شدن ،
چگونه سرپا بمانیم ..
چگونه از اُمید بگوییم ؟
چه بگوییم ...وطنم ایران بانو ؟؟
هر آدمی تا به جایی بهتون فرصت میده ولی
بالاخره خسته میشه، از حس اضافی بودن،
از جنگیدن واسه موندن، از قهر و آشتی مکرر،
از توضیح دادن خودش، از برطرف کردن
سوتفاهما، کاسه صبر آدمای زندگیتونو لبریز
نکنید، ممکنه دیگه هیچ آدمی، به این اندازه
وصلهی وجودتون نباشه..شیثتا
دایه میگه :
آدم عاشق ، شبیه زمین مین گذاری شدهست
چون هر لحظه کافیه دست رو
نقطه ضعفش بذاری تا منفجر بشه
همه چیزو خراب کنه!
حواست باشه وقتی عاشق میشی
عاشق اونی بشی که
برای هر لحظه ویران شدنت
ارزششو داشته باشه . . !
@z_akbarpour مثل بقیه مسائل کشور ازش سو استفاده شد توسط عده یی قلیل که فکر میکنن به همین راحتی میتونن یک ملت رو دنبال خودشون بکشن بابا بذارین دو تا دلسوز و متخصص و سرد و گرم چشیده همفکری کنن و این کشتی رها شده در دریای پر تلاطم رو به ساحل امن برسونن هیچکس دشمن وطن خودش نیست مگر عده یی قلیل