Çok sevgili hocam, Mimar Haydar Karabey’i kaybettiğimizi büyük bir üzüntüyle öğrendim.
Mekânı cennet olsun. Ailesinin, dostlarının, öğrencilerinin ve tüm sevenlerinin başı sağ olsun.
Haydar Hocam ile doktora tezimi hazırladığım dönemde birlikte çalışma, kendisiyle uzun uzun sohbet etme ve mülakatlar gerçekleştirme fırsatım olmuştu. Kamusal mekânların toplumsal üretimini, İstanbul’un tarihî kent meydanlarının geçirdiği dönüşümü birlikte konuşmuş, tartışmış ve kayda geçirmiştik.
Kendisinden yalnızca mesleki birikimiyle değil, kente bakışı, düşünceleri ve hafızasıyla da çok şey öğrendim. İstanbul’a, kamusal yaşama ve mimarlığa bıraktığı izler, onu tanıyanların belleğinde yaşamaya devam edecek.
Bazı insanlar yalnızca yaptıklarıyla değil, başkalarının düşünce dünyasında açtıkları yollarla da yaşamaya devam ederler. Haydar Hocam da benim için daima böyle hatırlanacak.
Saygı ve özlemle…
Bu celse boyunca hakkımdaki iddiaların muhatapları dinlendi.
Celsenin sonunda ben de bir kez daha kürsüye çıktım. Dosyada ne yazıyor, duruşma salonunda ne söylendi; yan yana koydum.
Sevgili @selinnakipoglu ’na bugün @BirGun_Gazetesi ’nde benimle ilgili kaleme almış olduğu yazı için çok teşekkür ediyorum.
Kalemine ve emeğine sağlık. Gazetenin sayfalarını çevirirken, benim açımdan da çok güzel bir sürpriz oldu.
Hiç kimse cesaretini kaybetmesin.
Hiç kimse umut etmekten vazgeçmesin.
Dayanışma ve mücadeleyle, kentlerimizin muhafızlığına devam edeceğiz.
https://t.co/5ZRSkLC0Vj
Bana isnat edilen rüşvetin tamamı belediyenin garajında duruyor, üzerinde Şişli Belediyesi yazıyor ve her sabah çıkıp vatandaşın çöpünü topluyor.
Ben 67 kamyonun hesabını veririm. Ama birileri de şu suçlamanın delilini versin. İnsanlar yaptığı iş doğruysa devletin arkasında duracağını yeniden hissetsin. Çünkü bugün benim ayağıma bağlanan taş, yarın bir başkasının ayağında olabilir.
Ben bu çarkın yarın tersine dönmesini istemiyorum. Ben bu çarkın kırılmasını istiyorum.
Cumhuriyet Gazetesi’nin sorularını yanıtladım. Okumanızı dilerim.
Maalesef sonunda beklenen oldu.
Hasta ve yaşlı mahpus Abdullah Tırpan amcayı, Çam ve Sakura Hastanesi yoğun bakımında kaybettik.
Onlara tek bir soru soruyorum:
Bunu kendi babalarına yapsalardı ne derlerdi?
Başka hiçbir soruya cevap vermesinler. Önce bu soruya cevap versinler.
Allah rahmet eylesin, ailesine ve yakınlarına sabır versin.
Bu kadar ağır ihmalin, göz göre göre sürdürülen duyarsızlığın sonucu ancak ölüm olur. Abdullah Tırpan’ın ölümünden sorumlu olanlar bunun hesabını vermelidir.
@adalet_bakanlik@abakingurlek , @ctekurumsal@saglikbakanligi@camsakurasehir ve ilgili makamlar derhal açıklama yapmalıdır.
Bu yaşananlar sıradan bir ihmal değildir. Ağır bir sorumluluk ve vicdan meselesidir.
Masum olmasına ve ağır hastalığına rağmen yıllardır cezaevinde tutulan Abdullah Tırpan amcanın yoğun bakımda vefat ettiğini öğrendim. Çok üzgünüm.
Ona yaşatılanlar hepimizin vicdanında ağır bir yük olarak kalacak.
Allah rahmet eylesin. Yakınlarına başsağlığı diliyorum.
'Bu kadar milyonun rüyasına nasıl kıyıldı?
Elde avuçta olan çürüdü, oksitlendi. Anızla beraber harman da yandı. Ben sana daha açık söyleyeyim de sen kimseye söyleme.
Celep davayı sattı.
Yeni bir rüzgâr lâzım Süleyman.'
https://t.co/qx3Ks9X0Bm
“Neden bu memleketin kendisi kocaman bir Kırklar Meclisi olmasın?”
Bizim evde sofraya sonradan gelen için hep yana kayılır, yer açılırdı. Kimdir, nerelidir, neye inanır diye bakılmazdı. Ben galiba birlikte yaşamayı önce o sofrada öğrendim.
Bugün de mesele çok başka değil. Kimsenin kapıda kalmadığı bir memleket. Acısı da, sözü de, sofrası da, geleceği de hepimizin.
Medyascope için yazdım, okumanızı dilerim 🌿
On iki gün önce, Metris Cezaevi'nde ziyaret ettiğim Abdullah Tırpan'ın durumunu yazmıştım. Sol bacağında kangren çok ilerlemişti, ileri derecede morarma ve iki büyük açık yara vardı. Böyle devam ederse bacağının kesilmesi gerekeceği söyleniyordu.
Bugün hastaneye yatırılmış. Bacağı kesilecekmiş. Doktorlar ameliyat için ailesinden onay almış.
Yetmiş üç yaşında bir insandan söz ediyoruz. Suç olmayan fiiller yüzünden verilmiş bir mahkûmiyet yetmiyormuş gibi, bir insana ve bir aileye bu eziyet neden çektirilir?
Artık bu eziyete son verilmeli, cezasının infazı ertelenmelidir.
ABD tarihin en büyük dönüşümlerinden biri olan AI devrimini tamamen kar amacı güden şirketlerin insafına bırakmış durumda. Şu anda, beğenin beğenmeyin, AB, Canada, Avustralya ve İngiltere algoritma şirketlerine karşı halkın çıkarlarını ortaya koyan tek global güç odağını temsil ediyor.
O nedenle, sosyal medyada özellikle bu dönemde pompalanan çoğu yapay zekayla üretilmiş “Avrupa bitiyor”, “Londra çöktü”, “Araplar bastı”, “Afrikalılar ele geçirdi”, “Müslümanlar halifelik ilan etti” haberlerine biraz da buradan bakmak gerekiyor. Avrupa’yı kuralsız teknoloji devlerine karşı durduğu için hedef alan bu paylaşımların kimlerin işine yaradığını sorgulamak gerekiyor.
Bu haberlerin bizde karşılık bulması ise sadece ironik değil, aynı zamanda trajik.
Son günlerde dindar camiadan "toplumsal çürüme" uyarıları geliyor. Ama yolsuzluğun cezasız kaldığı, hukukun güçlüye işlemediği, kamu görevlerinin sadakate göre dağıtıldığı bir düzende çürüme toplumdan başlamaz. Yukarıda başlar, aşağıya yayılır.
Bu sebeple ahlak çağrısı, ancak güç sahiplerinden hesap sorabildiğinde inandırıcı olur. Özellikle de yakınlık duyduğu ve desteklediği kişilerden.
https://t.co/8sxCtEB7Wb
'Her koşulda iktidarı desteklemiş kesimleri bile ses çıkarmak zorunda bırakan tabandan yükselen rahatsızlık ve basınç.
Kimseyi ikna etmiyor finansal Susurluk olan bu fon skandalına fon krizi muamelesi yapmak.
Ve bu kez suçlanacak bir dış güç de yok.
Bu fonlar Türkiye’de kuruldu. Hisseler Türkiye’de şişirildi. Denetim kurumlarının başında iktidarın atadığı yöneticiler vardı. Şirketlerin çevresinde iktidarla ilişkili insanlar bulunuyordu.'
Bugün Ayazağa’da kullandığım araçla selin ortasında kalanlardan biri de benim. Arkamda kalan arabaların sürüklendiğini gördüm ve çok büyük bir korku yaşadım.
Ben kafamda sürekli eğimi, suyun akış yönünü düşünerek son anda da olsa felaketin içinden kaçabildim.
Bir şehir plancı olarak söyleyeceğim şey yaşananın yağışın debisi ile direkt alakası olmadığı; Ayazağa’nın eğim haritasına bakın; yerleşik alanının, plan sınırının neredeyse tamamı su toplama alanı (yeşil lejand) içerindedir ve insanların mahsur kaldığı yol ise vadidin tabanındadır.
Her şey göz göre göre yaşanıyor!
Kanser hastası olan Şair Ahmet Telli'nin sağlık durumunu anlatmak için Silivri hapishanesinde bulunan ÇHD Onursal Başkanı Selçuk Kozağaçlı'ya yazdığı mektup yaklaşık 1,5 ayda ulaştı. Mektup, Kozağaçlı'ya ulaştığında Telli on gün önce yaşamını yitirmişti. https://t.co/PCJKEZXspI
Bu ülkede bir arada yaşamak hep siyasetin önünden gitti. Mesele, siyasetin artık ona yetişebilmesi.
@kepenekevrimm ile Kent Uzlaşısı’nı, kayyumları, barış sürecini, yeni anayasa tartışmasını; hakkımdaki isnatları, dosyadaki “eylemleri” ve aylardır içinde olduğumuz yargı sürecini konuştuk.
Bir de bütün bunların ortasında hala neye inandığımı:
Vazgeçmeyin. Kenti de, siyaseti de, geleceğinizi de kimseye bırakmayın.
Bianet söyleşisinin tamamı burada 👇🏻
🔴 Resul Emrah Şahan: Kent Uzlaşısı Türkiye’nin en somut yerel barış deneyimi
👉 Siyasetçi Şahan, “Yüzde 66,6 ile seçildik, Şişli’nin tarihindeki en yüksek oyu aldık. O rekorun ödülü de kayyum oldu” diyor ve ekliyor: “Şaşırmaya devam edin. Bir belediyeye kayyum atandığında, bir gazeteci tutuklandığında bunun normal olmadığını söylemekten vazgeçmeyin.”
@kepenekevrimm'in söyleşisi
https://t.co/QTi3iKGM4Q
Sabah 8 sularında hücremize sayıma geliyorlar… Artık ne kadar geç yatarsam yatayım, öncesinde kendiliğimden kalkıyorum. Yarım rüyalarla kalktım bugün…
Televizyonu açtım. İlk duyduğum şey “Dünya Kız Çocukları Günü” oldu.
“Rüyamda kızımla oynuyordum tam” dedim içimden.
Yeniden yatsam yarım kalan yerden devam edebilir miydim?
Sonra Gazze’deki su bidonu taşıyan o güzel kız çocuğu geldi aklıma. İzlerken yarım kaldığım, tüm insanlıktan utandığım…
Tüm çocukların daha mutlu, daha adil, daha vicdanlı, “yarım” bırakmayan bir dünyada yaşamaları için…
Dünya Kız Çocukları Günü kutlu olsun.