Ages 25–30 are really tough. You’re dealing with a shrinking friend group,aging parents,fixing the financial mistakes from ur early 20s,your career and your health. You’ve gotta find time to heal your mind. You just have to.
Gerçek hayat 28 yaşınızda başlar.
20'li yaşların başında -ortasında geç kaldım artık olmaz demeyin.
Çoğu insam 28den sonra ev araba düzenli bir iş sahibi olur. Evlenir.
Hele haritanız oğlak/kova baskın bir haritaysa hiç mi hiç geç değil bir şeyler için
Araştırmalarla ortaya çıkan, fakirliğe sürükleyen alışkanlıklar: 10 madde
1. Sabah kalkar kalkmaz telefonuna bakmak (Stanford Üniversitesi)
2. Düzensiz uyku saati (Harvard Üniversitesi)
3. Düzensiz yemek saati (Columbia Üniversitesi)
4. Dağınık oda (Princeton Üniversitesi)
5. Egzersiz alışkanlığı yok (Stanford Üniversitesi)
6. Para yönetimini ertelemek (Chicago Üniversitesi)
7. Bildirimleri sürekli açık tutmak (MIT)
8. "Meşgulüm"ün diline dolanması (Yale Üniversitesi)
9. Başkalarıyla kendini sürekli kıyaslamak (Columbia Üniversitesi)
10. Hedef belirlemeden her günü geçirmek (McGill Üniversitesi)
Tam 29 yaşında her şeye yeniden başlamıştım. Herkes yolu yarılamışken ben yola en baştan koyuldum. Başka çarem yoktu. Beynimin tacizlerini bir kenara bıraktım. Ve 34 yaşında o yoldakilere yetiştim hatta birçoğunu geçtim. Yeniden başlamaktan korkmayın.
People talk like unemployment is a personality flaw. You can have 2 degrees, 5 years experience, and still get 200 rejections. The job market is brutal right now. People must Stop shaming people for struggling.
I deeply envy young adults who have their lives together. Beautiful apartment, good job, nice car, just thriving. Must be nice. I really really just want to skip to the part where I’ve got my life together and my mental health is completely okay.
El 13 de abril renuncié a mi trabajo, hoy me confirman en otro, por un mayor salario y menos días de trabajo.
Si hay algo que aprendí de mi mismo es que nadie muere por renunciar y quedarse sin trabajo no es el fin de nada, sino un comienzo.