En az benim kadar mücadele etmeyi bilen birine ihtiyacım var
Ayakta kalmanın fazla ağır geldiği günlerde ayaklarımı kucağında tutmaya razı birine
Daha ben bile ne istediğimi bilmezken tam da ihtiyacım olanı veren biri
Konuşmasam bile beni anlayan
Eksik yanımı tamamlayabilen..
Az önce ilginç bir çalışma okudum. Şöyle diyor: “alt statüdeki insanlar, sosyal ilişkilere fazla önem verir, çevrelerindeki insanların tepkilerine karşı aşırı hassas olurlar. Sınıf yükseldikçe özgürlük, bağımsızlık ve ‘hakkımda ne derlerse desinler’ cüreti artar.” Müthiş tespit!
Koca bir sosyal çürümenin içindeyiz. Her gün yeni bir olayla büyüyerek devam eden bir çürüme.
Geri dönüşü var mı, mümkün olur mu bilmiyoruz.
Tuzaklarla dolu simülasyonun ortasında sadece seyirciyiz, sırada ne var diye bekliyoruz.
Adalet yok! Önlem yok!
Güvende değiliz!
İnsanları dikkate alma işini oldukça abartıyoruz. Örneğin akıl hastanesinde biri bize hakaret etse dahi önemsemezken sosyal yaşamda tanı ve tedavi almamış birçok sağlıksız insanın düşünce çöplüklerini önemsiyoruz. İnanın insanların birçok davranışı sizinle ilgili değil .