Δεν ειναι οτι ξεχνάμε.
Ειναι οτι πεθαίνουμε.
Πέθανε η γενιά που είχε χτίσει τον τόπο με τα χέρια της. Με τον ιδρώτα της.
Πεθαίνει μέρα με τη μέρα η γενιά αυτών που ήταν στη νιότη τους. Που έζησαν τον τόπο.
Και μένουμε εμεις που μεγαλώσαμε με τις αφηγήσεις.
Μέχρι να φύγουμε κι εμείς.
Για να έρ��ουν οι επόμενοι που θα το θυμούνται ως ένα παραμύθι.
Ξεχνάμε δεν ξεχνάμε λοιπόν, καμία σημασία δεν έχει.
Γιατι ο χρόνος ειναι αμείλικτος.
Συνεχίζουν μόνο ακάθεκτοι όσοι γουστάρουν τον μακροχρόνιο για να έχουν λόγο ύπαρξης.
Αυτοί, δεν θα λείψουν ποτε.
Φανταστου άμα μάθουν οτι 6% των Κυπραιων θελει να τον κάμει Ευρωβουλευτή, να τον πεψει στες Βρυξελλες να τους αντιπροσωπεύσει, να πιάννει 10,000 ευρώ το μήνα μισθό, άλλο 5 σιλιαδες το μήνα για έξοδα, τζαι εννα εσιη τζαι ασυλία...
#ΟτιΠαθουμεΕνΤηςΚκελλεςμας
Fidias: The Growing Delusion of Main Character Syndrome
Για ένα και πλέον χρόνο πριν τις προεδρικές εκλογές του 2023, , υπήρχαν 1-2 δημοσκοπήσεις κάθε εβδομάδα που έδειχναν τον Νίκο Χριστοδουλίδη να απολαμβάνει ποσοστά εθνάρχη. Άλλες να εκλέγεται από την πρώτη Κυριακή. Το μόνο που δεν είχαμε δει ήταν δημοσκόπηση που να του δίνει 105%. Όλα τα άλλα, τα είχαμε δει. Και στη βάση αυτών, ο στόχος είχε επιτευχθεί. Κάποια δε κόμματα, ��πέλεξαν τον Νίκο Χριστοδουλίδη επειδή ακριβώς απολάμβανε αυτής της πρωτοφανούς δημοσκοπικής αποδοχής.
Από την ημέρα εκλογής του για κάποιο περίεργο λόγο, οι δημοσκοπήσεις κόπασαν. Εκεί που έβγαιναν με συχνότητα γραμμής λεωφορείου, εξαφανίστηκαν. Οι πολύ κακές γλώσσες έλεγαν ότι δημοσκοπήσεις γίνονταν. Απλά δεν έβλεπαν το φως της δημοσιότητας. Δεν υιοθετώ. Γίνονται τέτοια πράγματα; Μέχρι χθες. Που εμφανίστηκε ο τίτλος: «Κατρακυλά η αποδοχή Χριστοδουλίδη – Θα έμενε εκτός β΄γύρου αν είχαμε σήμερα εκλογές».
Η αλήθεια είναι ότι τέτοια κατάρρευση σε δημοφιλία, δεν έχει συμβεί ξανά στα πολιτικά ιστορικά. Κάθε νέος Πρόεδρος, τουλάχιστον για τον πρώτο χρόνο, απολάμβανε διαχρονικά μιας ασυλίας. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης, ανάμεσα στα διάφορα άλλα «επιτεύγματα» του, κατάφερε από όσους τον ψήφισαν να παραμένει ακόμα θετικό το ένα τρίτο και ο κανένας να είναι ο δημοφιλέστερος υπουργός του. Η ακυβερνησία του κανένα.
Κατρακύλα λοιπόν. Έκπληξη; Καμία απολύτως. Δι��τι ο Νίκος Χριστοδουλίδης δεν άλλαξε σε αυτό το χρόνο. Ούτε ξαφνικά απογοήτευσε. Ούτε βλέπουμε κάτι άλλο. Είναι ακριβώς ο ίδιος Νίκος Χριστοδουλίδης που είχαμε γνωρίσει στην προεκλογική. Τα λέγαμε. Ο ίδιος που είχε χρησιμοποιήσει κλεμμένη ομιλία και κλεμμένο όραμα και μετά τα φόρτωσε σε συνεργάτη του. Ο ίδιος που αρνείτο πεισματικά να λογοδοτήσει για τα fake accounts. Και κουνούσε απειλητικά το δάχτυλο στο debate. Ο ίδιος που δεν έλεγε τίποτα, αλλά το έλεγε με αυτοπεποίθηση χιλίων καρδιναλίων. Ο ίδιος που σε κάθε ερώτηση απαντούσε αόριστα ότι «μιλά με την κοινωνία». Αυτός ήταν ο Νίκος Χριστοδουλίδης, κι αυτός συνεχίζει να είναι. Δεν άλλαξε. Απλά για διάφορους λόγους, πολλοί δεν «τον έβλεπαν».
Μόνο που τώρα, που «τον είδαν» εικάζω ότι είναι λίγο αργά.
Y.Γ. «Τον Νίκο Χριστοδουλίδη η κοινωνία τ��ν γνωρίζει». Αυτή ήταν η απάντηση τους σε κάθε μορφή κριτικής. Καταλάβατε τώρα;
Αν έχετε 13 λεπτά στη διάθεση σας.
Αν έχετε και κοντά σας λίγη βαλεριάνα.
Αν έχετε στομάχι που να αντέχει στα δύσκολα.
Κι αν γουστάρετε να δείτε ένα βίντεο στην κατηγορία "Κράτος Παρωδία".
Δείτε το βίντεο του Netcast Zone με τίτλο "Το ��ούρεμα του Κούρη".
Για το πως εκτρέπεται ένας πόταμος.
Για το πως στερεύει ένας υδατοφράκτης.
Για το πως καταστρέφεται ένας υδροβιότοπος.
Αν στο τέλος της προβολής, νοιώθετε από τη μια αναγούλα, κι από την άλλη μια ακαταμάχητη ανάγκη για να μεταναστεύσετε, μην ανησυχήσετε. Είναι απολύτως φυσιολογικό. Άλλωστε, #thisiscyprus.
Όταν θα μας λείψουν τα εισαγωγικά...
Το πρωί άκουγα από το ΡΙΚ τα νέα από τα κατεχόμενα. Ο εκφωνητής είπε ότι το υπουργικό συμβούλιο σε εισαγωγικά αποφάσισε την παραχώρηση έκτασης γης στο Έξω Μετόχι σε εταιρεία για ανάπτυξη (χωρίς εισαγωγικά). Ακολούθησαν διάφορα άλλα νέα με πολλά εισαγωγικά και ακολούθως αναφέρθηκε σε έναν αληθινό φόνο ενός Ρώσου στην Κερύνεια. Ύστερα μετέδωσε δηλώσεις του Τατάρ ότι ο πληθυσμός των κατεχομένων είναι 420.000 και ζητά αυτοδιάθεση και αναγνώριση. Η ενημέρωση τέλειωσε με τις προκλήσεις του τουρκικού στρατού στον Άγιο Δομέτιο.
Η πατρίδα μας τούρκεψε κι εμείς διαχειριζόμαστε τη συνείδησή μας με μια χούφτα εισαγωγικά…
Αυτά, λοιπόν, ήταν τα νέα μιας μόνο μέρας από τα κατεχόμενα. Από τις 7 Ιουλίου 2017, όταν ο Γκουτέρες ευχήθηκε «καλή τύχη στους Κύπριους στο Βορρά και στο Νότο», πέρασαν 2,374 άτυχες μέρες. Περιουσίες δισεκατομμυρίων εκποιούνται μέρα με τη μέρα. Οι Ρώσοι και οι συμμορίες τους ��πεκτάθηκαν και στα κατεχόμενα. Ο πληθυσμός που συμφωνήθηκε ότι θα ήταν 4:1 είναι ήδη 4:2. Ο στρατός που θα έφευγε παρέμεινε στην Κύπρο και κάνει κουμάντο. Το μόνο που εκπληρώθηκε είναι το όραμα του Αναστασιάδη για δύο κράτη.
Ο πρόεδρος Χριστοδουλίδης που μαζί με τον Κοτζιά υπονόμευσαν το Κραν Μοντανά θέλει λέει να συνεχίσουμε από εκεί που μείναμε. Αν, πράγματι, θέλει να συνεχίσουμε απ’ εκεί που μείναμε πρέπει να αναγνωρίσει ότι κάναμε λάθος που φύγαμε, αποδεχόμενος χωρίς επιφυλάξεις το Πλαίσιο Γκουτέρες.
Αλλά και πάλι, δεν θα πάρει όσα απέρριψε, διότι τα συμφέροντα έχουν πολλαπλασιαστεί. Πετάξαμε τη μεγαλύτερη ευκαιρία λύσης επειδή «η Λεμεσός πετά». Σήμερα είναι το Τρίκωμο που πετά και, κατά τη λαϊκή ρήση, «το πουλίν επέτασεν».
Αυτό είναι το έγκλημα του Κραν Μοντανά κα�� οι υπαίτιοι μια μέρα, εν ζωή ή όχι, θα λογοδοτήσουν.
Η κρίση στη Γάζα και τα μηνύματα των καιρών
Άναψε η συζήτηση στο twitter για την ψήφο της Κύπρου στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για τη Γάζα, για την αποχή, για το αν κατονομάστηκε η Χαμάς και τους παραλληλισμούς με τα δικά μας, επειδή είμαστε κι εμείς υπό κατοχή και πάει λέγοντας.
Ποιος ασχολείται με την ψήφο της Κύπρου; Η ψήφος σε αυτούς του οργαν��σμούς έχει αξία ανάλογα με το εκτόπισμα μιας χώρας διότι αντανακλά στην ευρύτερη πολιτική της. Καμιά απολύτως βαρύτητα δεν έχει η ψήφος της Κύπρου, όποια κι αν ήταν.
Παρεμπιπτόντως, καμιά συζήτηση δεν έγινε για τις αποχές της Κύπρου από τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών που καταδίκαζαν την εισβολή της Ρωσίας στη Γεωργία, το εθνικό ξεκαθάρισμα, την κατάσχεση περιουσιών και τον εποικισμό στην Οσετία και την Αμπχαζία…
Επί της ουσίας είναι πασιφανές τι συμβαίνει δίπλα μας. Η Χαμάς υπονομ��ύει κάθε προσπάθεια ειρήνευσης και τα γεράκια στο Ισραήλ το εκμεταλλεύονται. Οι Παλαιστίνιοι, σάντουιτς μεταξύ Χαμάς και Ισραήλ, γεννιούνται και πεθαίνουν χωρίς καμιά ελπίδα.
Άλλη θα έπρεπε να ήταν η συζήτηση στην Κύπρο με αφορμή την ανθρωπιστική τραγωδία στη Γάζα. Θα έπρεπε να ανησυχούμε διότι κανένα στάτους κβο δεν είναι σταθερό και οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να υπάρξει κρίση και ανάφλεξη. Η Κύπρος βρίσκεται στο επίκεντρο μιας εμπόλεμης ζώνης και τα κατεχόμενα είναι ο ιδανικός προορισμός για να βρουν καταφύγιο τα κατάλοιπα της Χαμάς.
Δεν υπάρχει π��ο ασφαλές μέλλον για την Κύπρο από του να γίνει ευρωπαϊκό έδαφος ολόκληρη η επικράτεια της. Εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε όλο το νησί σημαίνει έλεγχος των συνόρων και των εισόδων στη χώρα. Η νεκρή ζώνη δεν είναι ούτε μπορεί να γίνει αποτελε��ματικό σύνορο. Η θάλασσα πρέπει να είναι τα εξωτερικά μας σύνορα.
Η γεωγραφική θέση της Κύπρου έχει μεγάλη αξία, η οποία επιβεβαιώνεται κάθε φορά που εκδηλώνεται μια κρίση. Η αξία αυτή θα πολλαπλασιαστεί εάν η Κύπρος ολόκληρη, ως ευρωπαϊκό έδαφος, ενταχθεί στο σύστημα ασφάλειας της Δύσης. Έτσι θα εξασφαλιστεί η ασφάλεια και η ευημερία του πληθυσμού της Κύπρου και όχι με νομικά κείμενα, ψηφίσματα και αντιτουρκικές συμμαχίες και συνεργασίες κενές περιεχομένου.
Σε λίγες εβδομάδες θα κριθούν ξανά οι προθέσεις μας και αλλοίμονο αν δεν πάρουμε τα μηνύματα ��ων καιρών.
Μαγκιά είναι να έχεις το θάρρος με επιχειρήματα να λες αυτό που πιστεύεις και να σε κοιτούν οι άλλοι στα μάτια.
Πλανάσαι αν πιστεύεις πως προσφέρεις εθνικό έργο με το να δέρνεις απλούς πολίτες ή αδύναμους που οι αρχοντοχώριατοι γονείς σου έχουν για δούλους με 300 ευρώ. Και μάλιστα να το κάνεις με κουκούλα.
Είσαι απλά ένα θρασύδειλο υποκείμενο.
Άντε, βγάλε την κουκουλα και τραβά τώρα στο γήπεδο να χειροκροτείς του «μαύρου» που θα σκοράρει υπέρ της ομάδας σου.
Όσο για το «κράτος» μας, απλά χωρίς σχόλιο.
#thisiscyprus
Και τώρα που δεν θα έρθει ο Σουλεϊμάν μπορούμε να συνεχίσουμε τον αντικατοχικό απρόσκοπτα. Με μπόλικα εισαγωγικά. 15 φορές το «ψευδό» και άλλες τόσες το «λεγόμενος». Όσα περισσότερα τόσο το καλύτερο. Και με τα 3 μα��ί εκτός από το Βαρώσι μπορεί να πάρουμε και την Πόλη. Γελοίοι.