_Bir şehir var içimde,_
_Dar sokakları yalnızlıkla dolu..._
_Her dönüşünde sana çıkan yolları_ var.
*Ben seni sevmeyi öğrendiğimde,*
*Saatler geri dönmekten vazgeçti.*
Yolda kaldık, hallettik.
Hasta olduk, hallettik.
Paramız bitti, hallettik.
Çok üzüldük, hallettik.
Halledemedik bazen, yine hallettik.
Her zaman hallettik, yine hallederiz.
Gün o kadar uzun ki,
Komşuya yardım edilebilir,
Düşmanla kavga edilebilir
Ve bir kızıllık içinde gün batarken
Vakti kalmamıştır artık insanın
Çıldırmak ve kafiye aramak için.
Melih Cevdet Anday