Karma der ki;
Saf sevgiyi yarı yolda bırakırsan, sonra kimse sana aynı duyguyla yaklaşmaz. Kırarak uzaklaşan, pişmanlığı kabullenmeden rahat edemez. Temiz kalbi inciten, yalnızlığın en ağır halini yaşar.”
Gözden çıkarıldığını anladığın andaki his... uzun uzun anlatsan roman olur, özet geçsen bu hissin kırıcılığına az kalır. Biri artık seni kaybetmekten korkmaz, önemsemez, özenli yaklaşmaz, hani olsan da olur olmasan da. Kalbin paramparça olur ve bu soyut değil.
Normalde arasa bile bulamayacağı biriydin. Bunu unutma. Herkes senin verdiğin sevgiyi veremez, herkes senin kadar iyi niyetli olamaz, herkes senin kadar mücadele etmez. Bazı insanlar karşılarına çıkan değeri kendi hakları sanır. Oysa sen bulunmuş bir şey değil, denk gelinmiş bir şeysin. Kendini birinin seni görememesiyle değersiz sanma. Güneş de kör birine karanlık görünür. Senin değerin, seni fark edebilen insanların yanında ortaya çıkar.
Yanında çocuk gibi ağlayabileceğiniz, her hâlinizde "Tamam, hallederiz, sen sakin ol." diyen, pes ettiğinizde tutup elinizden kaldıran, parladığınızda ilk alkışı tutan ve sırtınızı dayadığınızda yükünüzü güvenle bırakabildiğiniz adamları sevin. Bahar dallarınızı kurutanları değil