dile kolay 15 senesini geçirdi bu kulüpte burada büyüdü… hak ettiği değerin gösterilmemesine, gördüğü mobbinglere, son maçında bile ona sahadan değil kenardan vedayı layık görmelerine rağmen her zaman bu forma için her şeyi yaptı, giderken maskota sarılıp “nasıl bırakacağım ben ya” diyecek kadar da çok sevdi. bu vedayı asla hak etmediği şekilde yaşasa da tertemiz kalbi ve sporcu karakterinin güzelliği ile bundan sonraki kariyerinde en güzel yerlerde en güzel şeyler yaşayacağına eminim. seni çok seviyorum hande, hiç ağlama yüzün hep gülsün bundan sonra. sen nereye biz oraya..🥹🤍