Ben, bu dünyanın fazla gelen sessizliğiyim.
Hiçbir eşiğe ait olmadım.
İyi niyetim yara,
dik duruşum matem oldu.
Ve anladım ki;
insan en çok kendi yasını sessiz tutarmış.
Özlemin beklenmedik değil aslında;
hasretinin bıraktığı sızı hep içimde.
Yokluğun, yüreğimin hiç dinmeyen burukluğu Geçtiğin yollar, nefes bulduğun dağlar, sevdiğin hayvanlar hepsi bana senden kalan en değerli teselli.Sana olan sevgim bağlılığım ise zamana yenilmeyecek kadar baki
Ki sen heybetiyle ufukları örten Kaf dağısın gözümde.Şayet ömrün bütün yolları diken,geceleri zifir,seması yıldızsız olsa dahi;ben yinde gözlerimi sana çevirir,sabrı secde,özlemi ibadet bilirim.Zira gönlümün tahtında hüküm süren tek sultan sensin