Dostoyevski “İnsancıklar” adlı kitabında: “Çok tuhaftı, ağlayamadım. Ama ruhum paramparça olmuştu.” diyor. İnsanın içine atmasının, güçlü görünmeye çalışmasının en yorucu hali bu olsa gerek.
Dostoyevski Yeraltından Notlar eserinde şöyle diyor; "Beyler yemin ederim ki bir şeylerin fazlasıyla farkında olmak bir hastalıktır; tam manasıyla hastalıktır."
Mehmet Akif Ersoy ile Neyzen Tevfik arasında yaşanan dostluk, Mehmet Akif’in ölümüne kadar sürmüş, hiçbir ideolojik farklılık ve yaşama teslim olmamış, çok özel bir dostluktur. (Saygıyla..)