จินยองแจกลายเซ็นและทักทายแฟนคลับที่เข้ามาร้านเสร็จ~ จินยองก็เดินมานั่งกับพี่บุญค่ะ ใช่ค่ะทุกคน~ พัคจินยองเดินมานั่งกับลูกชายดิฉันค่า!!! แม่จินยองก็เดินมานั่งด้วยค่ะ
ส่วนดิฉันอยู่ไหน? นั่งอยู่ข้างหลังค่ะ~
คนละโต๊ะ นั่งทำชีทสอนอยู่ค่ะ~
คือที่คยองจาจะไม่ได้เสิร์ฟฟู้ดที่โต๊ะนะคะ
เวลาทำเสร็จพี่สาวจินยองก็จะเรียก
ลูกค้าก็จะเดินไปเอาที่เคาน์เตอร์ค่ะ
สักพักพี่สาวจินยองก็คอลเรียกเมนูที่ไผ่สั่งไว้ให้พี่บุญ แต่ไผ่คือเหมือนพิมพ์อะไรค้างอยู่เลยก้มหน้าก้มตาพิมพ์ให้เสร็จก่อน
พอเงยหน้าขึ้นอีกที
คุณทหารพัคจินยองก็คือเดินไปเอาเครื่องดื่มมาให้พี่บุญค่ะ แล้วก็มาเสิร์ฟถึงโต๊ะเลย
👦🏻: ~Thank you, P Jinyoung.
แล้วแม่ก็คือไม่รู้คิดอะไรอยู่ก็เลยแซวไปค่ะ
👩🏻: Now you are the waiter Jinyoung.
🍑: Boon, I serve you. You should give me a tip.
น้องก็มองหน้า แล้วน้องก็เดินมาหาไผ่ แล้วมากระซิบว่าพี่จินยองจะเอาทิป จินยองเหมือนจะรู้หัวเราะหนวดแมวอีกแล้ว แล้วเสียงหัวเราะคือหัวเราะเหมือนที่แจคสันกับคยอมเลยล้อ ฮาฮาฮาฮา แล้วก็ยกมือขึ้นมาปิดปาก
คุณแม่จินยองก็เลยว่าจินยองว่าอะไร
จินยองก็บอกแม่เป็นภาษาเกาหลี แล้วแม่ก็หัวเราะใหญ่เลยค่ะ
🍑: Boon, come back and eat.
น้องก็เดินกลับไปนั่งแล้วก็กินค่ะ
เขาก็คุยกับอยู่ 2 คน กินขนมกันอยู่ 2 คน
สักพักจินยองก็ลุกไปที่เคาน์เตอร์แล้วก็กลับมาพร้อมกับขนมให้น้องค่ะ 😭
ยังค่ะ พวกเขายังไม่หยุด!!
น้องกินขนมเลอะ ก็เช็ดปากให้น้อง
คนเป็นแม่ต้องทำยังไงคะ
ไผ่นี่แทบจะร้องไห้ตรงนั้นเลยค่ะ
เหตุการณ์ก็ดำเนินไปแบบนี้ค่ะ
จินยองก็นั่งอยู่กับลูกชายไผ่
คุยกันบ้างบางที
จินยองก็คุยโทรบ้าง เดินไปเดินมาในร้าน
ลูกชายไผ่ก็วาดรูปบ้าง ระบายสีบ้าง
ดูไอแพดบ้าง กินน้ำไป กินขนมไป~
เป็นภาพที่ไผ่ไม่คิดว่าจะได้ประสบกับตัวเองเลยค่ะ จินยองเดินไปมาสบายๆ คุยกับคุณแม่ คุยกับพี่สาว คุยโทรศัพท์~ยิ้มหัวเราะ ร่าเริง
จนเวลาล่วงเลยมาสักพักแล้วค่ะ
งานไผ่ก็เสร็จแล้วค่ะ แล้วคือไผ่ต้องกินยา
ก็เลยว่าจะไปกินข้าว~เพื่อนๆเกาที่นั่งอยู่อีกฝั่งของร้านก็เดินมาชวนไปกินข้าวพอดี
ตกลงกันว่าจะไปกินหมูย่าง
ไผ่ก็เลยกวักมือเรียกพี่บุญออกมา
พี่บุญเดินมา ไผ่บอกให้เก็บของเดี๋ยวแม่พาไปกินข้าว พี่บอกพี่อิ่มแล้ว กินขนมกับพี่จินยองเยอะมาก 😭 ไม่หิว จะรออยู่นี่กับพี่จินยอง
ไผ่ชวนอยู่ 4-5 ครั้งเลยค่ะ พี่บุญก็ไม่ไป
คือยังไงเราจะทิ้งลูกไปกินข้าวก็ไม่ได้ 555+
คุยกันอยู่นาน จนจินยองเดินมาถาม
🍑: What happened?
👩🏻: We will go to have dinner.
🍑: Yes, you should. It‘s a bit late.
👩🏻: Boon doesn’t want to go with me.
🍑: You go, leave him here. I will take care of him.
โอ้ยยย ทุกคน!! พัคจินยองจะเลี้ยงลูกให้ฉันค่า 😭😭 ไผ่ก็อึกอัก แล้วก็แบบเกรงใจก็เกรงใจ แล้วแบบ…นี่พัคจินยองนะเธอ
👩🏻:It’s okay. Can you just help me to tell him to go with me. Just tell him that you have something to do.
🍑: No. I am free. You go, I am a soldier. I can protect him.
แล้วจินยองก็คือดันไผ่ออกจากประตูค่ะ 5555+ แล้วบอก
🍑: Go go, enjoy your dinner with your friends.
นั่นแค่ะแหล่ะค่ะทุกคน~
นอกจากศิลปินจะอยู่นานมากจนไผ่สามารถทิ้งศิลปินไปกินข้าวได้แล้วนั้น~
ไผ่ก็ยังได้เข้าสู่โครงการฝากลูกไว้กับศิลปินที่คุณรักเรียบร้อยแล้วค่ะ😭
รูปนี้ถ่ายไว้ตอนเดินกลับมาจากร้านค่ะ
อยากให้ทุกคนเห็นความน่ารักแสนดีของ
ผู้ชายคนนี้จริงๆค่ะ พัคจินยองค่ะ
พี่ไผ่รักจนไม่รู้จะรักยังไงแล้วค่ะ 😭
ในวันที่ 2 ที่จินยองอยู่ร้าน
จินยองเข้าร้านมาตอนบ่าย 2 ค่ะ
จินยองก็มานั่งเก้าอี้สีเหลืองตัวเดิมเลยค่ะ
ใช่ค่ะ ก็ยังคงนั่งกับพี่บุญอยู่
จินยองอยู่ที่ร้านประมาณสัก 2 ชั่วโมง
แล้วก็ออกไปทานข้าวค่ะ
พี่บุญบอกแม่ว่า…วันนี้พี่จินยองไม่ว่างนะ
เดี๋ยวคุณครูจะมาหา ต้องคุยกับคุณครูก่อน
แล้วก็ต้องทานข้าวกับคุณครู
เดี๋ยวถ้ามีเวลาว่างค่อยเล่นนะ โอเคไหม
“พี่จินยองเขาพูดเสียงอ่อนด้วยนะคุณแม่”
เสียงอ่อนคือยังไง 55 ทุกคนก็คิดเอาเองนะคะ
แล้วจินยองก็ไปกินข้าวกับคุณครูค่ะ
คุณครูดนตรีที่สอนจินยองมาตั้งแต่เด็กๆ
น้องกลับมาอีกทีก็ช่วงเย็นๆแล้วค่ะ สัก 4 โมง
ตอนนั้นคือสามีไผ่มาร้านเพื่อจะไปทักทายคุณพ่อของจินยองเคยเจอกันตอนมารอบก่อนค่ะ
เดินเข้ามาเจอจินยองพอดีก็เลยทักทายกันนิดหน่อย
จินยองกลับมาร้านแล้วก็ไปนั่งคุยกับคุณครู
ใช้เวลาอยู่กับคุณครูสักพักใหญ่ๆเลยค่ะ
หลังจากที่คุณครูกลับไปจินยองก็ย้ายสัมมะโนครัวมาอยู่ที่เดิมค่ะ 😂
แต่ไผ่เห็นจินยองกินเค้ก กินกาแฟอยู่ก็เลยยังไม่อยากให้อิ่มบุญเข้าไป น้องจะเข้าไปไผ่ก็ส่ายหัวใส่น้องค่ะ น้องเลยไม่ได้เข้าไป
แล้วเหมือนจินยองเห็น (อีกแล้วค่ะ) ถึงเขาไม่ได้มองเราตลอดเวลา แต่เป็นคนช่างสังเกตตลอดนะคะ
🍑: Nuna
——
🍑: iPie Nuna
🐥: Yes (ใจตกลงไปอยู่ตาตุ่มเลยค่ะ จินยองเรียกว่า Nuna ไม่คิดว่าจะเป็นตัวเอง)
🍑: What does Boon want to do?
🐥: Mm Jinyoung shi, He wants to show you something. I am sorry.
🍑: Don’t sorry. Common Boon. What is it?
ต้าวเด็กน้อยถือกระดาษวิ่งตั๊กๆไปหาพี่จินยอง
👦🏻: Your name in Thai.
🍑: Oh! my name. Let me see it.
👦🏻: Repeat after me. จอ อิ นอ จิน
🍑: จอ อิ นอ จิน
👦🏻: ยอ ออ งอ ยอง
🍑: ยอ ออ งอ ยอง
👦🏻: จินยอง
🍑: Ah That’s is my name in Thai, right?
👦🏻: You try to copy it.
แล้วจินยองก็เขียนค่ะ~
พี่บุญก็วิ่งเอากลับมาอวดแม่
จินยองเขียนสวยมากค่ะ 😂
🐥:ให้กี่คะแนนครับ
👦🏻: 10 เต็ม 10
แล้วพัคจินยองก็เดินมาค่ะ
เดินมาอีกแล้ว >< แม่หัวใจจะวาย
แล้วก็เดินมาหยุดตรงโต๊ะที่แม่นั่ง
👦🏻: I give you 10 points.
🍑: oh! Thank you.
👦🏻: Thai is my name in Thai. Can you copy it?
🍑: Yes.
จินยองหยิบกระดาษแผ่นใหม่ออกมาค่ะ
ตอนแรกแม่ก็งง จินยองเขียนด้านบนกระดาษเลย ทำไมไม่เขียนตรงกลาง เขียนชื่อ บุญเสร็จ
อิ่มบุญก็ยังไม่หยุดค่ะ
👦🏻: บอ อุ ญอ บุญ
🍑: บอ อุ ญอ บุญ
ยิ้มหนวดแมวต่อหน้าต่อตาแม่เลยค่ะ
แล้วก็หันไปขย้ำแก้มน้องแล้วก็บอกว่า He is cute!
พูดเสร็จจินยองก็หันมาตรงกระดาษที่เขียนชื่อบุญด้วยลายมือของจินยอง~ แล้วไผ่ก็ได้คำตอบค่ะ ว่าทำไมเขียนชื่อน้องไว้ด้านบนจัง ทำไมไม่เขียนตรงกลาง~🥰