ama maalesef artık çok geç bu sevgi bir apandist gibi patladı içimde süreci sadece izleyebiliyorum ama neticeleri beni etkiliyor yardım edemiyorum sadece acıyorum kanıyorum
sevdiklerimi kaybettiğimde büyük boşluk var artık içimde diyordum hissediyordum, ama bu boşluğun büyüklüğünü yeni birini sevdikten sonra farkettim bu boşluk o kadar büyük ki henüz bir kelime bulamadım tarif etmeye hayatım boyunca böyle yaşayacağım sanırım, kabullenmek basit -
çok karanlık içerisi, o boşluk sevgisizlik yüzünden oluştuğundan ötürü sevgiyle doldurmak doğru olan diye düşünmüş kalbim ve beynim ama ihtiyacım olan farklı şeylerde var, hava, kendim, koruma içgüdüm, -
Gökhan Özoğuz:
"Babam vefat etmeden 1-2 gece önce 'Biz iyiyiz ayaklarımızın üzerinde durabiliyoruz, sen rahat ol' dedim. Sarıldım, yanında yattım.
Ağlayamadım, sonra 7 sene boyunca ağladım."