Oğuz Atay içimizdeki o neşeli çocuğu ruhumuzdan uzaklaştıran büyümek ağrısından şöyle bahsetmiş: "Tehlikeli oyunlar oynanmıştır. İnsanın içinde ifade edilmez bir eksiklik duygusu kalır. Her şey başka türlü olabilirdi sanki. Bütün bu oyunlar bu kadar da kötü oynanmayabilirdi."
Sera Kadıgil, Akp’li sıralara döndü ve onları kepaze eden şu tarihi sözlerle meydan okudu
🔥Siz fon vurgunun mağduru değil, failisiniz
🔥Aklımızla dalga geçmeyi bırakın, YETER!
Şu videoyu bi izleyin ya Allah aşkına şu an piyasadan kimleri böyle yan yana koyup da rasgele mikrofon geldiğinde böyle sesler duyabiliriz böyle seyir zevki alabiliriz OFFFFFFFF KALİTELİ NEŞELİ HERRRR ŞEY GEÇMİŞTE KALDI
Bir insanın bir ölçüsü olur. Bu ölçü ya Tanrı inancı olur, ya bilim olur, ya vicdan olur, ya örf ve adet olur, ya görgü olur, ya hukuk olur ya da şuur seviyesi olur. Öyle insanlar yetiş(me)miş ki hiç biri yok! Hem kifayetsiz hem muhteris hem cahil hem cesur. Hiç bir ölçüsü yok!
bu kadar güzel insanın ortalamaya göre erkenden ölmesi, onları intihara kaybetmemiz; kimi sömürgeci ülkeler dışında özgürlüklerin yok denecek kadar azalması; korkunç seviyelere varan taciz, tecavüz, şiddet ve cinayet; cinnete varan yoksulluk; çocuk yaşamlarının kibrit gibi harcandığı bir düzen; kanser türlerinin ve otoimmün hastalıkların yaygınlaşması; sanatsal derinliğin yozlaşması; mücadele eden sesleri susturmak için çürük yollar arayıp bulan jurnallerin çoğalması; dolandırıcı ve hırsızlara tanınan ayrıcalıkların emekçilere tanınmaması; nefret suçlarının artması; mental dengesizliklerin ve psikolojik sorunların akademik gelişmelere karşın önlenemez yükselişi; olacağı öngörülmüş felaketler, yok olan türler; evleri patronlara peşkeş çekilen aileler, hayvanlar, bitkiler... Kapitalizmin son demleri, hepimizin etine geçirdiği vahşi pençelerinden sızan kanımız eşliğinde. Bir deli zamanın içinden kimlerle nasıl geçtiğinize özenin. Sevdiğiniz uğraşlara, insanlara ve hayvanlara sarılın. Ağaçlara da sarılın. Bırakın, esas manyaklar size deli desinler.
Herkes çok mutsuz. Memleketin iliklerine kadar hissettiği bu mutsuzluğa en son 6 Şubat sonrası şahit olmuştum. Ki o zaman bile birbirimizin yaralarını sarmaya dair bir umut vardı içimizde. O da yok artık. Uçsuz bucaksız bir yas evinde gibiyim.
İnsan karanlık yönüyle neden yüzleşmek istemez bilir misin? Çünkü karanlık yönleriyle yüzleşmek onun kendi hakkında zihninde oluşturduğu "iyi insan" hikâyesini alt üst eder. Oysa daha bütünleşmiş bir hikâye için öncelikle eski hikâyenin sarsılması gerekir.
88 gün hücrede tutulduktan sonra tahliye edilen komedyen Deniz Göktaş, The New York Times'a konuştu:
📌 "Önceliğim bir an önce dışarı çıkmak değildi. Özür dileyen bir tavır takınmak istemedim"
📌 "Üç ay hapiste kalmak korkunç ama bunun, bir sanatçının bir ilkeyi savunmak için dayanamayacağı bir şey olmadığını göstermek istedim"
📌 "Hücredeki ilk günümde hayatımın en iyi uykusunu uyudum. Yaşadıklarımdan bir saniye bile pişman olmadım"
📌 "ABD'li komedyenlerin sosyal medyadaki linç kültüründen yakınmasına bakınca; övünmek istemem ama bizde iptal kültürü de var, hapis de"
📌 "Cezaevinde yeni gösteri için 20 dakikalık malzeme yazdım"
Haberin devamı: https://t.co/03vqu2daio
Deniz Göktaş tahliye edildi...
4 cümle yüzünden 88 günü yok yere cezaevinde geçti.. Cümle başına 22 gün... Ama bir adım bile geri atmadı.
Cesaretin için teşekkürler. Geçmiş olsun Deniz..