Uzay ve zamanın altında kötü kaderim gerçekleşiyor; bir mucizeyi gerçekleştireceğim ve içimdeki kötü kaderle melodi başladığında zamanı takip etmeyi bırakacağım. Bize bakacaklar yaşamdan ve ölümden uzağız; bu dünyanın sonundaki bir bahçede, elimde olanla kaçacağım. Tutkuyla.
Bu da “gerçek hayatta hissettiğimiz ama dışarıdan görünmeyen iç dünyamız”ı anlatma çabası gibi, “Kırılgan ve masum yanlarını koruyan, aynı zamanda vahşi ve özgür yanını da kabul eden, kendi içine çekilmiş bir ruh hali.”
Sadece bir teori ama ya telefonlarımız nfc özelliği ile EEG sinyallerimizi tarayıp çoktan birer dijital kopyamızı yaratmışsa ve dijital sirke çekildiysek? Yeryüzündeki herbir insanın dijital birer kopyası mevcutsa ve satın alınabiliyorsa?