fadime

[fadime @dfadimee]

Şimdi yaslanayım diye arkama dağlar da dizilse devrilecek sanar ayakta dururum

[t.bilgin @avtahsinbilgin]

"kuan" demişken şu parçasını da paylaşalım madem. beni bursa sokaklarında kulaklıkla görürseniz %50 ihtimalle bu parçayı dinliyorumdur.

deli gönül, neyi özler durursun?
acınacak dostun, cananın mı var?
| çok şükür, neyzen tevfik

[su geçiren yara bandı @ayyaniklari]

ılık yaz akşamları hiçbir şeyi halledemiyorken ama müthiş ümitliyken balkonda oturmanın hissettirdiği https://t.co/JYF2BoFS9E

[fadime @dfadimee]

@hellncb_ Biliyoruz işte bir şeyler djdjdj

[Helin BOZKURT @hellncb_]

"Dün"ü taşıyan , kendinden çalmış olur.

[Yıldız Aliyeva @hatunaliyeva]

“Andımız doğru bir motivasyondu.”

[🌞Güneş İnsaf Turan @KayNektar]

Andımız bir frekans içeryordu,
bir bilinç kodluyordu çocuklara

Küçük yaştan doğru yeminler ederek,sabah eğitime başlıyorlardı

Ne kadar basit bir şey olarak görülse de aslında ciddi bir bilinç kodlaması vardı andımızda

[Uzay @uzay_eth]

Bu çocuğun geride bıraktığı manifestoyu okudum. Temelde bir reddedilme yarası ve yalnızlık var. Otizm ve cinsiyet disforisi işaretleri var.

Anaokulundan atılmış, el yazısıyla dalga geçilmiş, fiziksel olarak zorbalığa uğramış, arkadaşı yok. Çok erken yaşta toplumsal aidiyet duygusu gelişememiş. Dünyaya "ben buraya aitim" hissiyle değil, "ben buraya ait değilim ve bu onların suçu" hissiyle tutunmuş.

Bu yaralar sağlıklı telafiyle kapatılmamış. Yerine kurgusal bir üstünlük inşa edilmiş "true human," "130 IQ" "ultimate human" "better than everyone" Aşağılık duygusunun üstünlük kompleksine dönüşümünün textbook örneği. Gerçek yetersizliğin yerini kurgusal üstünlük alıyor. Erken aşırı dil gelişimi, sosyal kod okuyamama, yoğun özel ilgi alanı olarak anime gibi otizm spektrumu işaretleri var.

Sorumluluk tamamen reddedilmiş. "Loneliness is not a reason. It is pretty dumb." Yalnızlığının sebebinin kendi davranışları olduğunu kabul edemiyor, sebep-sonuç ilişkisini koparıyor. Adler'in dediği "private logic", yani birey gerçeklikle bağını koparıp kendi iç mantığında yaşamaya başlar.

Tüm olumsuz sonuçlar dış faktörlere yükleniyor Jews, kadınlar ("foids" incel jargonu), toplum. Kendi başarısızlığı dışarı projekte ediliyor ve düşman kategorileri inşa ediliyor.

Kimlik çözülmüş. "Konata is me. I love her very very much." Bu basit bir anime karakterine hayranlık değil, kimlik füzyonu. Gerçek dünyada bir benlik inşa edemediği için kurgusal bir karakterle kimliğini birleştirmiş. Gerçek insanlarla bağ kuramamanın yerine konmuş bir protez. Cinsiyet disforisi olması çok muhtemel.

Çocuk metnin içinde hala kendini iyi biri olarak görmek istiyor. "I care for animals, I care for people, I don't like violence." Aynı metinde "I want to kill you if you disagree with me" ve yahudilerin "re-educated or killed" olması gerektiği var. Parçalanmış benlik. Aynı anda iki kişi, ve ikisini birleştirememiş.

Sağlıklı insan kendini katkıyla kanıtlar. Cesareti kırılmış insan kendini yıkımla kanıtlar. İkisinin de ortak özelliği "varım, görünüyorum" demektir. Bu çocuk yıllarca görünmediğini hissetti ve varlığını kanıtlamak için seçtiği son yol yıkım oldu.

Bu tür olaylarda pattern hep aynı. Manifesto yazılır, biri görür ciddiye almaz. Aile garipleştiğini fark eder, "ergenlik" der. Okul disiplin verir, psikiyatriye sevk etmez. İnternet geçmişi kimse kontrol etmez. Radikalleşme internet erişimiyle artık 14 yaşa indi. Algoritma ve sosyal izolasyon birleşince süreç hızlandı.

[Listenary. @Listenary]

“Cover yapmayı çok beceremiyoruz biz sevmiyoruz…”

Şebnem Ferah, Tanju Okan’dan "Kadınım" şarkısını seslendiriyor.

[fadime @dfadimee]

hatırlamayı unuttum

[haklı @asirihaklii]

35 yaşındasın. Biri sesini yükseltiyor ve bir anda yine 7 yaşındasın; mutfak masasında oturmuş, görünmez olmaya çalışıyorsun. Beynin, yaranın ilk oluştuğu yaşa geri dönüyor.

NYU’dan nörobilimci Joseph LeDoux, beynin bir “korku kısayolu” olduğunu gösterdi. Duyusal bilgi, mantıklı düşünen bölgeye ulaşmadan önce amigdala’ya (beynin alarm sistemi) gider. Alarm yaklaşık 12 milisaniyede devreye girer. Mantıklı düşünme ise 250 milisaniyeden uzun sürer. Eski travma taşıyan birinde alarm her zaman kazanır. Zihin ne olduğunu anlamadan beden tepki verir.

Bessel van der Kolk ve ekibi, travma yaşayan insanları beyin tarayıcılarına koyup flashback sırasında ne olduğunu inceledi. Aynı anda üç şey bozulur. Amigdala, bedeni savaş ya da kaç tepkisine hazırlamak için stres hormonlarıyla doldurur. Prefrontal korteks, yani “sakin ol, güvendesin, yıl 2026” diyen bölüm sessizleşir. Ve düş��nceleri kelimelere döken Broca alanı tamamen kapanır. Van der Kolk bunu felce benzetir. Acil serviste donup kalan ve konuşamayan insanlar bunu seçmez; dil bölgesi devre dışıdır.

Eksik parça hipokampustur. Bu bölüm anılara zaman ve yer etiketi koyar, “bu yıllar önce oldu” diye kaydeder. Kronik stres hormonları onu fiziksel olarak küçültür. PTSD hastalarının MR görüntülerinde bu net görülür. Hipokampus görevini yapamadığında, beyin 20 yıl önceki bir anıyla şu an olan bir şeyi ayırt edemez. Bu yüzden 2026’da kapanan bir kapı, seni 1998’deki bir odaya geri götürebilir. Beyin gerçekten farkı ayırt edemez.

CDC’nin çocukluk travması üzerine yaptığı en büyük çalışmaya göre, yetişkinlerin %64’ü en az bir olumsuz çocukluk deneyimi yaşamış. Dört veya daha fazla yaşayanlar, intihar girişimi, depresyon ve bağımlılık açısından 12 kat daha yüksek risk taşır. Yıllık maliyet: 14,1 trilyon dolar.

İyi haber: bu kalıcı olmak zorunda değil. PTSD hastaları üzerinde yapılan bir çalışmada, tedavi sonrası hipokampusun %4,6 oranında yeniden büyüdüğü görüldü. Anıları “geçmiş” olarak kaydeden beyin bölgesi yeniden inşa edilebilir.

[Mehmet @avuntusaati]

BBC belgesel ekibi, müdahale etmeme kuralını ihlal ederek mahsur kalan penguenleri kurtardı

[Raskolnikov @Raskolnikovsair]

Kendi yolunu kabullen. Kendi hikayeni sev. Olduğun yeri oldur. Olmayanı yok say. Hayat, olmayana ağıt yakacak kadar uzun değil. https://t.co/5lwyJiOvW2

[Arpevia @arpevia]

Barış Manço - Arkadaşım Eşşek

[fadime @dfadimee]

“İyi insanlar içindeki mahkemelerinde en zalim olanlardır.”
- Gülseren Budayıcıoğlu

[Boşuna Tıklama @bosunatiklama]

Fatma Turgut, Beşiktaş'ta 'Değmesin Ellerimiz' şarkısını söyleyen sokak müzisyenlerine eşlik etti.

[Hüseyin PIRASA @HuseyinPirasa]

Bir binanın yıkılması için artık deprem olmasına bile gerek kalmıyor. Gerçekten çok yazık.
#Konya