فراموش نخواهیم کرد که در شبهای ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴، سعید ناطقی رییس بیمارستان بهارلو به نگهبانان بیمارستان دستور داده است که دوربینهای مداربسته بیمارستان را خاموش کنند تا نیروهای امنیتی به ۴۸ نفر از معترضانِ زخمی تیر خلاص بزنند.
در شبهای پنجشنبه و جمعه ۱۸ و ۱۹ دی ۱۴۰۴، معترضان در حوالی مناطق میدان راه آهن و خانیآباد در تهران خبر نداشتند که سعید ناطقی، رییس بیمارستان بهارلو یکی از امنیتیترین پزشکان ایران است و بیمارستان را در اختیار نیروهای اطلاعاتی گذاشته است.
در این دو شب، تعدادی از معترضان به این بیمارستان منتقل شدهاند که بعدها جای گلوله بر شقیقهشان دیده شده است؛ این گفته با تصاویر برخی از اجساد در کهریزک نیز همخوان است که همزمان سِت سرم و آنژیکوت بر بدنشان دیده میشد جای گلوله بر سینه و سرشان نیز نمایان بود...
سال ۱۳۸۵ نهادهای امنیتی سیدجواد ذاکر را پس از تبعید در کاشان کشتند، چرا که برخی روحانیون مثل مکارم شیرازی فتوای قتل او را تلویحی داده بودند. کشتند، چون حرفهایی میزد که به مذاق روحانیون خوش نمیآمد.
سال ۱۳۹۶ در جریان سرکوب دراویش در خیابان پاسداران، نیروهای امنیتی، محمدحسین حدادیان رو جلوی چشم هم تیرباران کردند که بگن دراویش او را کشتند و خامنهای حتی رفت خانه والدینش.
در جریان اعتراضهای سال ۱۴۰۱ هم یک گروه ۱۲ نفره از نیروهای اطلاعاتی و امنیتی روحالله عجمیان را وسط خیابان سلاخی کردند تا بیندازند گردن معترضان.
همین گروه حالا قلب حمیدرضا رجبزاده یک مداح حامی نظام را از سینهاش بیرون کشیده و اعضای بدنش را به محل کارش و دوستانش فرستادهاند.
این پروژه زودتر از اینها قرار بود اجرا شود، اما جنگ ۴۰ روزه مهلت نداده بود معترضان ۱۸ و ۱۹ دی را دوباره هدف بگیرند.
علی خامنهای، بهمن ۱۳۸۹:
حکومت وراثتی بود. یکی میمرد، یکی را به جای خودش معین میکرد. مردم هیچ نقشی نداشتند؛ میخواستند، نمیخواستند، ناچار باید قبول میکردند
عزت ابراهیمنژاد کشتهی کوی دانشگاه
خانوادهی عزت ابراهیمنژاد خطاب به مسعود دهنمکی:
«در ۱۸ تیر ۱۳۷۸، عزت را شبانه و تک وتنها به گوشهای کشاندی و با ضربات چاقو، زنجیر خودت و دوستانت، عزت را از پا درآوردی و در نهایت با تیر خلاص مهدی صفری تبار پسر امام جمعه اسلامشهر (فرمانده سپاه) که در شقیقه و چشم چپ عزت وارد کرد او را از پای در آوردید... هر چند که ما تک وتنها بودیم و هستیم و زورمان نرسید که شما را به پرونده دادگاه ۱۸ تیر بکشانیم ولی مطمئن باش خداوند، تو را به دادگاه خودش خواهد کشید و دیگر آنجا نه رهبری هست و نه سپاهی و نه دیگر کسی که تو را تبرئه کند.»
عزت ابراهیمنژاد یکی از کشتهشدگان حادثهی دلخراش ۱۸ تیر ۱۳۷۸ است.
عزت فارغالتحصیل رشتهی حقوق از دانشگاه چمران اهواز بود که توسط انصار حزبالله و نیروهای انتظامی در حمله به خوابگاه دانشجویان در کوی دانشگاه کشته شد.
از عزت ابراهیمنژاد مجموعه شعری نیز به جا مانده است که پس از قتلش منتشر شده است.
قاتلان عزت هیچگاه محاکمه نشدند اما او پس از مرگ توسط دادگاه انقلاب به اقدام علیه امنیت ملی متهم شد.
مجموع شعر «به آسمان» با مقدمهی سیدعلی صالحی نام کتاب شعری است که از زندهیاد عزت ابراهیمنژاد توسط نشر ثالث منتشر شد.
شعری از عزتابراهیمنژاد را با صدا و تصویر خود او میبینیم:
ما را به خاطر بیاور!
ما را که تازه جوانانی بیست و دو ساله بودیم.
شور
عشق درسینه داشتیم و
پیش از آن که عاشق شویم سینه بر خاک سوده مُردیم.
ما را به خاطر بیاور! ما را که سینهسرخانی خنیاگر بودیم و ده به ده
نه در آسمان و نه در کوهسار و نه بر شاخسار
که در بازار پیش از آنکه آوازهخوان شویم
بر شاخهای تکیده از تکیهگاه خویش
جان واسپردیم
به خاطر دارم پیامشان را، سرنوشتشان را،
آری …
و همیشه درگذرگاه خاطرم درگذر است
آوازهای صامت سینهسرخان سینه برسیخ و
تجسد آرزوهای بیست و دو سالگان سینه بر سنگ
و از تکرار یادشان شاید پیش از آن که شاعر شوم
بیست و دو ساله بمیرم.
آمین!
#عزت_ابراهیم_نژاد #به_یاد_آر #۱۸تیر